ห่างไปนานอีกแล้ว แต่ยังไม่ลืม แต่เนื่องจากเวลามีจำกัดครับ ตอนนี้ผมอยู่ที่พิษณุโลก ย้ายที่ทำงานมาที่นี่ชั่วคราว งานสอนก็ลดลงตามฤดูกาล ฤดูอะไรหรือครับ ก็ปิดเทอมยังไงล่ะครับ ผมเองก็ได้มีโอกาสพักผ่อนด้วยหลังจากที่กรำงานช่วงเปิดเทอมมาอย่างหนัก สอนแทบทุกวัน ไม่ได้หยุดไ่ม่ได้หย่อน ถ้าเพื่อนๆ ลองมาสอนกับผมสัก 1 สัปดาห์ จะรู้ว่าเป็นอย่างไร 55555+

ช่วงก่อนปิดเทอมผมก็ป่วยแทบจะวันเว้นวัน ดีที่ผมไม่ได้สอนเองทั้งหมด แต่เป็นหน้าที่ของพ่อกับแม่ที่ทำหน้าที่สอนกับเด็กๆ เป็นประจำอยู่แล้ว ตอนนี้ยังมีงานค้างไม่ได้อัพเดทงานสอนอีกตั้งมากมาย เดียวกลับไปต้องไปสะสางให้เรียบร้อยอีกทีครับ แต่ผมก็ได้อัพโหลดรูปภาพกิจกรรมการสอนขึ้นใน Photo gallery อยู่แล้วทุกวัน ไม่ได้มีที่เดียวนะครับ มีทั้งใน twitter, Facebook, piccasa และ Hi5

1. ก่อนอื่นต้องขอประชาสัมพันธ์ถึง “เปิดรับสมัคร อบรมในหลักสูตร 18 กาย ภายในเวลา 8 ชั่วโมง รุ่นที่ 20 วันที่ 21 มีนาคม 2553 นี้” ก่อนนะครับ สถานที่ก็ที่เดิมคือที่ บ้านภัทรมณี กทม. ใครๆ ที่อยู่ที่ กทม. ขอให้รีบมาลงทะเบียนกันก่อน เพราะสถานที่อบรมเป็นบ้าน มีพื้นที่จำกัด ขอรับเพียง 10 ท่านเท่านั้นครับ รายละเอียด และการรับสมัครก็อ่านต่อได้ที่นี่เลยครับ (คลิ๊กที่นี่ เพื่ออ่านรายละเอียด >>)

สำหรับการอบรมที่บ้านนี้ ก็ต้องขอบอกว่า เราต้องรวบหลักสูตร 18 กาย ให้เหลือเพียงแค่ 1 วัน เท่านั้น ซึ่งจริงๆ แล้วก็ไม่กี่ชั่วโมง ต้องขอให้ท่านเตรียมร่างกายดีๆ หน่อย เพราะฝึกมาก แบ่งเป็นรอบๆ รอบล่ะไม่นาน แต่หลายรอบ เพราะเราต้องมีการวัดผล ถามปัญหา และแก้ปัญหาเป็นคนคนไป ไม่ใช่แค่คนมาฝึกจะเหนื่อย ผมเองกับวิทยากรที่บอกวิชาให้ท่าน กลับไปก็สงบเหมือดเหมือนกัน 555+

จากการอบรมที่ผ่านมา ก็พบมีปัญหาที่เป็นปัญหายอดฮิตอีกอย่างก็คือ “การตั้งเกณฑ์เอาเอง”

มันเป็นอย่างไรหรือครับ? อ่ะ ขอยกตัวอย่าง เช่น

- เวลาเห็นธรรมภายใน เช่น เห็นดวงใส เห็นองค์พระ ฯลฯ ต้อง ……… อย่างนั้น ต้อง…….. อย่างนี้

แล้วก็เอาเกณฑ์ต่างๆ ที่คิดเองหรือได้ยินได้ฟังเหล่านี้ มาจับการฝึก…

อย่าลืมนะครับว่า เวลาเพียง 1 วัน จะเอาคุณภาพความชัดเจนในการฝึกนั้น ยากสักหน่อย ผมกับวิทยากรเพียงแต่ แนะแนวทาง ให้ท่านเห็นเส้นทางในการฝึกว่า เมื่อท่านกลับไปแล้ว ท่านจะฝึกอย่างไรต่อไป ให้วิชาที่ท่านทำได้ในวันนั้น ชัดเจนขึ้น ไม่ใช่มาตั้งความหวังกับผมว่า เมื่อไปวันนั้นแล้ว ต้องเห็น หรือต้องเข้าถึง อย่างที่ท่านคิดหรือตั้งความหวังเอาไว้ เพราะผมเป็นเพียงผู้แนะเท่านั้นเอง

เวลามาฝึก ทำใจโล่งๆ ไว้ก่อน ไว้ค่อยๆ รู้ ค่อยๆ เรียนไป ผมคิดว่า จะได้ประโยชน์สำหรับท่านมากมายครับ ผมเองก็เวลามีจำกัด จะทำอะไรก็ต้องคิดแล้วคิดอีกว่า คุ้มค่ากับเวลาที่ให้ไปหรือไ่่ม่ บางทีอาจจะบริการท่านไม่ถึงใจ ต้องขออภัยด้วยครับ

จากนี้อีกไม่นานขอให้ท่านเตรียมตัว ผมกับทีมงานจะจัดงานอบรม 18 กายครั้งใหญ่ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ยังไงติดตามในเว็บแห่งนี้ได้เลยนะครับ

2. เชิญชมวีดีโอกาสเสวนา เสวนาแลกเปลี่ยนความคิดมุมมอง “เซียนกลยุทธ์ กับ ดร.สุกิตติ

ก่อนจะจากกันไป ผมได้ไปชมวีดีโอการเสวนาการสร้างสังคมสีขาว ที่จัดโดยทางสำนักพิมพ์ DMGbooks นำโดยคุณดนัย จันทร์เจ้าฉาย ได้มาเสวนากันว่า เราจะสร้างสังคมสีขาวกันได้อย่างไรบ้าง? ผมเห็นว่า เ็ป็นสาระที่ดีมากที่พวกเราน่าจะได้รับรู้รับทราบกันลองชมได้ทาง VDO ที่ผมได้ Embed มาด้านล่างนี้ได้เลยนะครับ

หรือถ้าฟังไม่ได้ ก็ไปชมที่ Source ได้เลยที่  http://www.youtube.com/view_play_list?p=EBA14F9F6CAF32B9 นะครับ

เพราะการสร้างบารมี ยังไงก็ต้องทำกับคน เรา็ก็ต้องมีความรู้ว่า ตอนนี้ Trend ของสังคมกำลังไปทางไหน แล้วเกาะติดไป เราก็มีบ่อบารมีให้เราสร้างได้เรื่อยๆ อย่างไม่มีวันจบสิ้น

สุดท้ายนี้ ผมขอขอบพระคุณและอนุโมทนากับ คุณ นพดล คุณจิรนาถ ที่ได้มอบ CD ที่ข้างในมี File PDF ของหนังสือ “ทางมรรคผลนิพพาน” และเสียงหลวงพ่อวัดปากน้ำ มาให้กับผม ซึ่งผมจะนำหนังสือเล่มนี้และ File เสียง ออกเผยแพร่ทางเว็บไซต์ สมดังเจตนาที่ท่านได้ให้มาครับ อนุโมทนาอีกทีครับ

สุดท้ายนี้ อย่าลืมติดตามข่าวสารต่างๆ ได้ทาง Blog แห่งนี้ โดยไปลงทะเบียนเพื่อรับข่าวสารดีๆ ทั้งทางโลกและทางธรรม ที่ คลิ๊กที่นี้!! เพื่อสมัคร “Wisdom Inside Newsletter” ครับ

แล้วในการช่วยเปลี่ยนแปลงทางสังคมของเรา ก็เชิญที่ โครงการสังคมสีขาว http://www.whiteoceansociety.com

แล้วมาคุยกัน มาเจอกันครับ อะไรก็ตามที่ผมกับทีมงาน ได้กระทำผิดพลาดล่วงเกินท่านทั้งหลายไปบ้าง ไม่ว่าจะเ็ป็นทาง กาย วาจา หรือใจ ก็ตาม ขออโหสิกรรมมา ณ ที่นี้ด้วยครับ อะไรที่ดี ก็จะทำต่อไป อะไรที่ไม่ดี ที่ท่านแนะนำมา จะแก้ไข คิดว่าผมเป็นพี่น้อง เป็นลูกเป็นหลาน ให้คำแนะนำกันด้วย จะเป็นพระคุณอย่างยิ่ง ขอให้ทุกท่านมีความสุขกันถ้วนหน้าครับ ไว้เจอกันใหม่ ฉบับหน้าครับ สวัสดีครับ

เป็นอย่างไรกันบ้างครับ สบายกันดีหรือเปล่า? วันนี้ผมไปสอนที่จังหวัดปทุมธานี 2 อำเภอด้วยกันคือ ที่อำเภอสามโคก โรงเรียนศาลาพัน และอำเภอลาดหลุมแก้ว โรงเรียนบ้านคลองเจ้าเมือง แต่ตอนนี้ยังไม่ได้อัพเดทเว็บเลยครับ ช่วงนี้ยุ่งจริงๆ มีอะไรหลายอย่างให้ทำมากมาย

สุขภาพช่วงนี้ก็ขึ้นๆ ลงๆ ครับ มีป่วยบ้างตามประสาคนนอนดึก แต่เดี่ยวก็จะปิดเทอมแล้ว ก็คงได้ลุยงานทางโลกเต็มที่สักที แต่งานทางธรรมก็ทำคู่ขนานไปอยู่แล้วครับ เพราะ โลกกับธรรมย่อมต้องกันไป นี่คือความคิดของผมนะครับ

เมื่อวานนี้ผมได้ไปสอนที่ โรงเรียนราชประชาสมาสัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ฯ ที่ อ. พระประแดง จ.สมุทรปราการมาครับ ทางโรงเรียนก็ทำป้ายคัตเอ๊าต์ซะสวยเลย ผมเลยเอามาฝากเพื่อนๆ ให้ได้ดูกันด้วยดีไหมครับ ดูกันเลย

เป็นยังไงบ้างครับ สวยงาม

ถ้าจะสอนเด็กๆ ต้องคนนี้ แม่ผมเอง ถึงจะเอาเด็กอยู่ครับ ถ้าผมสอนเองมีหวังโดนเด็กๆ แซวแย่

ความเป็นระเบียบเรียบร้อยของเด็กๆ น่ารักจริงๆ

เพื่อนๆ ตามไปดูต่อได้ที่นี่เลยครับ http://picasaweb.google.co.th/wisdominside2/BZCsVG#

ประชาสัมพันธ์ครับ  จากโครงการ อบรม ในหลักสูตร 18 กาย ภายในเวลา 8 ชั่วโมง รุ่นที่ 19 วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2553 ตอนนี้ยังเปิดรับผู้เข้ารับการอบรมอีก 1 ท่านนะครับ ยังไงเพื่อนๆ ลองเข้าไปอ่านรายละเอียด แล้วรีบโทรไปจับจอง หรือลงทะเบียนได้ ที่นี่เลยครับ >>

ก่อนจบวันนี้ ผมมีภาพ ภาพหนึ่งมาฝากเพื่อนๆ ทุกคนด้วยหละครับ…

พร้อมหรือยัง ?

ไปดูกันเลยนะครับ….

มีอยู่วันหนึ่งผมได้ไปท่องเว็บแล้วก็ไปสะดุดเว็บเว็บหนึ่ง ซึ่งเป็นเพื่อนใน Twitter ของผมนั่นคือ น้องม่อน ผมได้เจอกับภาพๆ นี้ ซึ่งน้องเขาเขียนว่า “เก้าอี้ชีวิต” ดูแล้ว ก็ทำให้ปลงๆ กับชีิวิตดีเหมือนกันนะครับ

อ้างอิง : http://shuu.exteen.com/20100208/entry

ผลสุดท้าย จุดจบเราก็มีเหมือนๆ กันคือ ความตายนั่นเอง และสิ่งที่จะติดตัวเราไปก็คือ บุญและความดีที่เราได้ทำมาจะติดตัวเราไปข้ามภพข้ามชาติ ดังนั้น เริ่มทำความดีเสียแต่วันนี้นะครับ เพื่อนๆ เข้าไปปฏิญาณตนทำความดีกันหรือยัง? ถ้ายัง เข้าไปเขียนคำปฏิญาณเลยนะครับที่นี่  http://www.whiteoceansociety.com

เมื่อปฏิญาณแล้ว เราก็มาเริ่มหาเรื่อง…..กันทำความดีกันนะครับ

อย่าดูถูก ความดี แม้เพียงเล็กน้อย

ขอให้เพื่อนๆ ทุกๆ คนมีความสุขมากๆ นะครับ ไว้เจอกันใหม่ในบันทึกฉบับหน้าครับ สวัสดีครับ บ๊ายบายยย

]]> http://trainers.wisdominside.org/2010/02/18/%e0%b8%9c%e0%b8%a1%e0%b8%8a%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%9e%e0%b8%99%e0%b8%b5%e0%b9%89-%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%ad%e0%b8%b5%e0%b9%89%e0%b9%81%e0%b8%ab%e0%b9%88/feed/ 0 http://trainers.wisdominside.org/2010/02/09/%e0%b8%84%e0%b8%95%e0%b8%b4%e0%b8%98%e0%b8%a3%e0%b8%a3%e0%b8%a1-%e0%b8%84%e0%b8%95%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%a2%e0%b8%a1-%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%94%e0%b8%b3%e0%b8%a3%e0%b8%87%e0%b8%8a/ http://trainers.wisdominside.org/2010/02/09/%e0%b8%84%e0%b8%95%e0%b8%b4%e0%b8%98%e0%b8%a3%e0%b8%a3%e0%b8%a1-%e0%b8%84%e0%b8%95%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%a2%e0%b8%a1-%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%94%e0%b8%b3%e0%b8%a3%e0%b8%87%e0%b8%8a/#comments Mon, 08 Feb 2010 18:16:10 +0000 saiparn http://trainers.wisdominside.org/?p=403 สวัสดีครับเพื่อนๆ ที่รักทุกคน

ณ เวลาขณะนี้ที่ผมเขียน Blog แห่งนี้ก็ประมาณเที่ยงคืนครึ่งได้แล้ว ผมง่วงมากๆ จะนอนแล้ว แต่เหมือนยังขาดอะไรบางอย่าง นั่นก็คือ การ Update Blog แ่ห่งนี้ แล้วเล่าเรื่องราวหลายๆ อย่างให้ได้ฟังกันตามประสาครับ

ก่อนที่จะมาเขียน Blog นี้ ผมได้ Update งานสอนย้อนหลังไว้ 4 โรงเรียนด้วยกันดังนี้

• ร.ร. พรหมราษฎร์รังสรรค์ กทม. 8 กุมภาพันธ์ 2553
• ร.ร. วัดลำมหาเมฆ ปทุมธานี – 5 กุมภาพันธ์ 2553
• ร.ร. วัดพรหมสุวรรณสามัคคี กทม. – 4 กุมภาพันธ์ 2553
• ร.ร. ประชาบำรุง กทม. – 29 มกราคม 2553

เพื่อนๆ ก็สามารถเข้าไปดูผลการสอน บรรยากาศการสอนตามโรงเรียนต่างๆ ได้ตามที่ผมได้ Update ไว้น่ะครับ

วันศุกร์ที่ผ่านมาไป โรงเรียนวัดลำมหาเมฆ ที่ อ.ลาดหลุมแก้ว จ.ปทุมธานี โรงเรียนตั้งกลางทุ่งนาเลย มีเด็กอยู่ 60 กว่าคนได้ แต่เด็กก็ดี๊ดี น่ารัก ไปแต่ล่ะที่นี่ไม่ใช่้ไปสบายๆ นะครับ

เวลาผมจะไปหาโรงเรียนผมจะตั้ง GPS ไว้สำหรับนำทาง ซึ่งก็นับว่าฉลาดมาก  แต่วันนั้น มันนำทางผมอ้อมไปหลายกิโลเลย แหมมมม เทคโนโลยีนี่ เชื่อเต็มๆ ร้อยก็ไม่ได้ สัญชาตญาณในขณะเดินทาง ก็ต้องใช้อยู่ แต่ถ้ามีใช้ ก็ทุ่นแรงไปได้มากเลยครับ ไม่ต้องเสียเวลาเปิดหาแผนที่ให้วุ่นวาย เอาไว้วันหลังผมจะมาเขียนเล่าเทคนิคการใช้ GPS ด้วยดีกว่าครับ ลองใช้กันดูนะครับ มีประโยชน์มากๆ เลยทีเดียว

วันนี้ผมไปสอนมาที่  ร.ร. พรหมราษฎร์รังสรรค์ กทม. โดยโรงเรียนนี้อยู่ที่เขตบางบอน เราก็ไปสอนกันมาครึ่งวันครับ มีเรื่องที่น่าประทับใจด้วยก็คือ

ปกติเราจะให้เด็กๆ ได้มาร่วมเขียนคำปฏิญาณตน เป็นคนดี ในโครงการสังคมสีขาว ก่อนที่จะฝึกสมาธิกัน นักเรียนสายชั้น ป.1-3 ตั้งใจเขียนคำปฏิญาณกันมากทีเดียว และที่สำคัญ มีคณะครูมาช่วยดูความเรียบร้อยด้วย ดูในรูปด้านล่างเลยนะครับ

เด็กน้อย ป.1 เขียนตั้งปฏิญาณตนจะเป็นคนดีเสร็จแล้ว

ผมเองเวลากลับมาดูรูปเหล่านี้แล้ว ก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ครับ โรงเรียนนี้สอนมาทุกเดือน มาเป็นปีแล้ว เด็กมีพฤติกรรมที่ดีขึ้นมาก มีความสงบนิ่งในที คือ พอบอกให้นิ่ง เงียบ ก็จะนิ่งสงบได้เร็วมากขึ้น รู้จักกาลเทศะมากขึ้น แต่ก็มีตัวแสบๆ บ้างเป็นปกติครับ เรื่องธรรมดา

เรื่องของพฤติกรรม ความคิด ทัศนคติ ไม่ใช่เป็นสิ่งที่จะเปลี่ยนกันได้ง่ายๆ ต้องอาศัยเวลาบ่มเพาะ ขนาดไวน์ยังต้องเพาะบ่มเป็นปีๆ กว่าจะได้ไวน์ชั้นดี  คนก็เช่นเดียวกันครับ ต้องเพราะบ่ม จนได้ที่ ถึงจะเห็นผลที่งอกงาม

ขอยกคำกลอนที่  ฯพณฯ ศ. ม.ล. ปิ่น  มาลากุล ได้ประพันธ์ไว้มาให้พวกเราได้ทบทวนกัน ดังนี้

กล้วยไม้ มีดอกช้า     ฉันใด

การศึกษา เป็นไป      เช่นนั้น

แต่ดอกออกคราใด   งามเด่น

การศึกษาปลูกปั้น     เสร็จแล้ว แสนงาม

คนยิ่งกว่ากล้วยไม้หลายเท่า ไม่ใช่จะเห็นผลเร็วๆ ใจคนไม่ใช่จะตัดต่อพันธุกรรมกันง่ายๆ ไม่ใช่ GMO นะครับ ต้องค่อยๆ ประคับประคองกันไป เราเองก็เป็นเพียงส่วนน้อยๆ ที่จะช่วยขัดเกลาจิตใจของเด็กๆ เยาวชน ให้รู้จักผิดชอบชั่วดีมากขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น

แม้จะน้อย แต่ก็ยังดีกว่าไม่ทำ ผมกับครอบครัว คิดเช่นนั้น!

ก่อนจะจบ ผมขอยกเอา คติธรรม คตินิยม การดำรงชีวิตของ หลวงพ่อสด วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ จากหนังสือ คติธรรมและคตินิยมของหลวงพ่อวัดปากน้ำ

มาให้อ่านกันถึงที่เลยนะครับ

ข้อที่ 1 “อย่าโกงตนเอง“

… กลับมาดูคติธรรมและคตินิยมของหลวงพ่อวัดปากน้ำ จะเห็นว่าไม่เหมือนคติธรรมและคตินิยมที่เราอ่านผ่านมา เพราะคติธรรมที่เราอ่านอ่านมานั้น ส่วนใหญ่เป็นคติปริยัติ คือ คติที่เราเรียนเพื่อรู้ ส่วนคติธรรมของหลวงพ่อเป็นคติปฏิบัติ คือได้ปฏิบัติแล้ว ได้ทดลองแล้ว คือ ได้นำปริยัติมาปฏิบัติแล้ว เกิดผลในทางปฏิบัติแล้ว

แต่ โดยเหตุที่หลวงพ่อเป็นพระอริยสงฆ์ เป็นผู้มีวาสนาบารมีเข้าถึงธรรมวิเศษ คือ เข้าถึงธรรมกาย ไม่มีใครอีกแล้วในโลกนี้ ที่จะนำความรู้ธรรมชั้นสูงมาสอนชาวโลกได้อีกแล้ว มีก็แต่หลวงพ่อวัดปากน้ำองค์เดียวเท่านั้น

ดังนั้น คติธรรมของท่าน และคตินิยมของท่าน จึงควรแก่การศึกษาเล่าเรียน

แต่จะเรียนให้สนุก จะอ่านให้บันเทิง ท่านต้องไม่ใจร้อน ควรอ่านให้จบเล่ม ไม่ควรอ่านแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ

การตั้งต้นอ่าน ต้องสัญญากับตัวเอง ว่าเราจะอ่านให้จบให้จงได้ เมื่ออ่านจบแล้ว ท่านจะรู้สึกว่า เราโชคดีแล้วที่ได้เกิดมาพบหลวงพ่อวัดปากน้ำ แม้หลวงพ่อจะตายไปแล้ว แต่ความรู้ของหลวงพ่อยังอยู่คู่โลก รอผู้มีบุญมาศึกษาเรียนรู้ แต่การเรียนรู้ต้องตั้งใจด้วยความบากบั่น มีใจมั่นคง มีความเพียรแก่กล้า เพราะเป็นความรู้มรรคผลนิพพาน เป็นความรู้ชั้นสูง ไม่มีความรู้อย่างนี้ที่ใดในโลกอีกแล้ว ที่สุดแห่งความรู้คือ ความรู้วิชาธรรมกายที่หลวงพ่อค้นคว้าไว้

ว่าแต่ตัวเราเถิด เราจะมีวาสนาบารมีเข้าถึงวิชาของหลวงพ่อหรือไม่ ต่อไปนี้ขอเชิญท่านอ่านโดยบันเทิงเถิด…

ผมก็พยายามที่จะไม่โกงตนเองอยู่ แต่ก็มักจะขี้โกงตนเองเรื่อยๆ  แต่ก็จะพยายามทำให้ดีขึ้นไปเรื่อยๆ ครับ เอาหละครับพอหอมปากหอมคอ สำหรับวันนี้แ่ค่นี้ก่อนนะครับ ตอนนี้ก็เวลา ตี 1.15 น. แล้ว พรุ่งนี้มีสอนแต่เช้าครับ ที่ โรงเรียนวัดแจงร้อน เขตราษฎร์บูรณะ กทม. ไว้จะถ่ายรูปมาให้ดู และเล่าอะไรสนุกๆ ให้ฟังกันอีกนะครับ ขอให้เพื่อนๆ หลับฝันดีกันทุกคนเลย ราตรีสวัสดิ์ครับ :D

วันนนี้ก็วันเสาร์แล้ว ไม่ได้เขียนหาเืพื่อนๆ หลายๆ คนก็เลยทำให้คิดถึง Blog แห่งนี้ขึ้นมา เนื่องมาจากภารกิจมาก ทำให้บางทีเจียดเวลามาเขียนไม่ไหว แต่ถ้าว่างปั๊บ จะมาเล่าสู่กันให้ฟังทันทีนะครับ

สำัหรับงานสอนตอนนี้ก็ยังมีไปตามปกติอยู่ แต่เริ่มลดน้อยลง เพราะนักเรียนมัธยมก็เริ่มสอบกันแล้ว บางโรงเรียนก็ต้องเรียนเสริมเพราะมีกิจกรรมเยอะ ก็ต้องมาเสริมกันตอนก่อนสอบนี่แหละ อาทิตย์หน้าก็มีงานสอนทุกวันตามปกติครับ

วันก่อนได้คุยโทรศัพท์กับพี่คนหนึ่ง แล้วทำให้นึกถึงคำว่าศรัทธาขึ้นมา ว่า ผมเองก็เคยศรัทธาแบบไม่ลืมหูลืมตามก่อนเหมือนกัน เวลาไปที่สำนักไหน ก็อินเข้าไปมากจนทำให้โลกแคบ เพราะเราปิดหูปิดตาตัวเอง จนกว่าจะได้ถอยออกมาสักก้าวสองก้าวนั่นแหละ ถึงได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร

พูดถึงคำว่า “ใจกว้าง” นี้ พูดง่าย แต่ทำยาก เพราะทิฏฐิมานะที่มีมากในตัวของผม และของเราๆ ท่านๆ ทำให้เรามองอะไรไม่เห็นตามความเป็นจริง แต่ก็โชคดีที่เรายังพอมีความวิริยะอยู่บ้าง ทำให้เราไปสุดในแต่ล่ะสำนักได้เร็ว แล้วก็พบว่าอะไรเป็นอะไรได้เร็วกว่าคนอื่นเขา แล้วก็ทำให้เราสามารถที่จะถอนตัวออกมาได้ก่อนที่จะถลำลึกลงไปมากเิกินไป

เพื่อนๆ เคยได้ยินคำพูดนี้ไหมครับว่า “อุตสาห์ปีนมาจนสุดบันไดแล้วกลับพบว่า กำแพงที่เราเอาบันไดพาดนั้น มันผิดกำแพง” นั่นคือสิ่งที่ผมอยากจะบอกเพื่อนๆ ให้สติและคำแนะนำจากประสบการณ์ที่ได้ประสบมาด้วยตัวเอง

พูดถึงเรื่องวิชาธรรมกายนั้น ผมกับครอบครัวไปมาแล้วหลายสำนัก ที่ไหนที่มีคำว่า “ธรรมกาย” ไปมาหมด ไม่ว่าจะเป็นวัดหลวงพ่อสดธรรมกายยาราม วัดพระธรรม สำนักแม่ชีหวานใจ สายทางจันทบุรีของคุณลุงการุณย์ บุญมานุช และอีกหลายๆ ที่ ด้วยกัน แต่ล่ะที่ต่างก็มีของดีๆ ของตนเองอยู่ การสอนก็แตกต่างกันไป แต่สิ่งหนึ่งที่ผมพบก็คือ แต่ละ่แห่งมักจะบอกทั้งทางตรง และทางอ้อมว่า ที่ของฉันนั้น ดีที่สุด ซึ่งแน่หละว่า คำว่า “ดีที่สุดนี้” แปลว่า ที่อื่นด้อยไปหมด แต่จากที่ผมไปพบมานั้น พบว่า บางอย่างก็ดีที่สุด แต่ไม่ทั้งหมด

บางอย่างแท้ บางอย่างเทียม แต่ว่าแต่ล่ะที่ ก็สอนให้คนเป็นคนดี และมีข้อดีข้อไม่ดี แตกต่างกันออกไป

เราในฐานะของผู้ที่ค้นหาวิชา ค้นหาแนวทางปฏิบัติ แนวทางการสร้างบารมีนั้น ก็ต้องไปค้นหากันและใช้ปัญญาเท่าที่มีอยู่ คิดไตร่ตรองพิจารณาให้ดี อย่าได้ไปยึดมั่นถือมั่นในแต่ล่ะสำนักจนมากเกินพอดี ผมมีข้อแนะนำก่อนที่ท่านจะเข้าไปเรียนรู้ในสำนักนั้นๆ ก่อนว่า

1. จงหาให้ได้ก่อนว่า ที่ที่ท่านอยู่นั้น มี Core Competency อะไร?

ถ้าท่านมาใหม่ ขอให้ท่านจงพิจารณาให้ดีว่า สำนักนี้ เด่นไปในทางใด บางแห่งเด่นในเรื่องการทำบุญ ให้ทาน สร้างปรากฎการณ์ใหญ่ๆ ใหม่ๆ ให้แก่โลก บางสำนัก เด่นในทางปฏิบัติ บางที่เด่นในเรื่องของรู้ญาณทัสสนะ บางที่เด่นในเรื่องงานสอนการเผยแพร่ ฯลฯ สรุปนะครับ

2. จงหา Key-man ตัวหลักในการทำงาน ในสำนักหรือองค์กรนั้นให้ได้!

จงหาคนที่เป็น Key-man ให้ได้ว่า ใครมีบทบาทไปทางใด เด่นที่สุด เช่น ถ้าเป็นเรื่องของวิชา ในนั้น ใครมีผลงานที่เด่นที่สุด ถ้าเป็นเรื่องการเผยแพร่ ใครเด่นที่สุด ถ้าเป็นเรื่องการทำบุญ ใครเด่นที่สุด เพราะอะไร เพราะคนเหล่านี้คือคนท่อยู่หน้างาน จับงานมาตลอด รู้ตื้นลึกหนาบางของงานที่ตนถนัดดี ที่สำคัญ ดูที่ “เวลา” ด้วย ไม่ใช่ประเดี๋ยวประด๋าว แต่ต้องมีผลงานที่ยาวนาน ต่อเนื่องพอสมควร ถึงจะพอเชื่อถือได้

ที่สำคัญนะครับ! ขออย่าได้ไปมองคนที่พูดเก่งอย่างเดียว

จงมองที่ผลงาน แล้วศึกษาจากเขา เรียนรู้จากเขา ดูทางหนีทีไล่ให้ดี ถ้ามีคำวิจารณ์มาในลักษณะใด จงจำเอาไว้ แล้วสังเกตว่าเป็นไปตามที่คนอื่นว่าไหม? อย่าได้ปักใจเชื่อเต็มที่ว่าของข้าดีที่สุด  ไม่อย่างนั้นแล้ว อาจมีอกหัก ผิดหวัง เหมือนกับที่ผมประสบมาก็ได้ครับ

3. ขอให้เปิดใจกว้าง รับความรู้และข่าวสารรอบตัวเสมอ อย่าได้ปิดใจตนเองเด็ดขาด

ครับ ไม่ว่าที่ใด คนต่างก็มีกิเลสด้วยกันแทบทั้งสิ้น เมื่อมีกิเลสอยู่ แม้เพียงน้อยนิด ก็ส่งกระทบต่อจิตใจคน อาจะทำให้ไขว้เขว หรือแปรเปลี่ยนเป้าหมายที่ตั้งไว้แต่เดิมได้ตลอดเวลา คนเราเอาแน่เอานอนไม่ได้หรอกครับ จงยึดที่หลักวิชาให้จงดี ยึดในพระธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงสอนไว้ แม้ธรรมนั้นจะเป็นเพียงเบื้องต้น พื้นฐาน ก็ตาม

ในง่ายมียาก ในความง่ายนั้น มีความละเอียดซับซ้อนแฝงอยู่ บางที่เราอาจไม่รู้ บางทีเราอาจจะมองข้ามไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ก็เป็นได้

ตอนนี้ผมก็ึยึดเอาวิชาของหลวงพ่อสดเป็นแนวทางที่จะทำบุญ สร้างบารมีแต่ไปเรื่อยๆ แต่ผมคงไม่ยึดมั่นถือมั่น ในสำนักใดสำนักหนึ่งอีกแล้ว มีเพียงแต่ตำรา และวิชาเท่านั้นที่เป็นหลักให้เราได้

อย่าลืมนะครับ เรา้ต้องมีหลักยึด จงยึดพระธรรมเป็นหลักไว้เสมอ แล้้วการกระทำของเราจะมีความผิดพลาดน้อยลง หรือถ้าผิดก็เป็นความผิดใหม่ๆ ที่น่าเรียนรู้

ขอให้ทุกคนมีความสุขกันมากๆ ทุกๆ คนเลยครับ สำหรับวันนี้แค่นี้ก่อนนะครับ สวัสดีครับ

ห่างหายไปนานกับการ Update เว็บแห่งนี้ทั้งเว็บหลัก, Blog และอื่นๆ แต่ที่จริงผมไม่ได้หายไปไหนหรอกครับ เพียงแต่ช่วงที่ผ่านมานั้นมีปัญหาเข้ามาบ้างตามประสาชาวโลก แต่เราก็ไม่ได้ละทิ้งการสอน การเผยแพร่แต่อย่างใด จากที่ทุกท่านจะเห็นว่า ผลการสอนที่เราำทำกันนั้น ยังคงเสถียร ไม่ตกต่ำลงแต่อย่างใดครับ

ระยะที่่ผ่านมา ผมเข้าไปศึกษาการใช้สื่อ Twitter ซึ่งก็ถือว่าเริ่มจะชำนาญพอสมควรแล้ว และสื่อนี้ต่อไปกำลังจะมาแรง เริ่มไม่กี่วันมานี้ บิลเกตต์ ก็เข้ามาใช้ twitter เช่นกัน

ชีวิตของผมกับครอบครัว ส่วนใหญ่นั้น อยู่กับงานเผยแพร่ ถ้าติดตามใน twitter ของผม ตาม timeline เรื่อย จะพบว่าผมทำอะไรบ้าง? เพราะผม Update ตลอดเวลา ขนาดอาบน้ำ ยังบอกเลย อิอิ

รายงานความก้าวหน้าการเผยแพร่

เอาหละ มาเล่ากันหน่อยดีไหมว่าที่ผ่านมามีความก้าวหน้าอะไรมากบ้าง?

1. ในเรื่องการเผยแพร่วิชาธรรมกาย ของหลวงพ่อสด วัดปากน้ำ ภาษีเจริญนั้น ตอนนี้ Web Album ที่ผมใช้ใน Piccasa ได้เต็มอีกแล้ว ผมก็เลยต้องขยายเพิ่ม ตอนนี้มีรูปที่ถ่ายในการสอนหลายพันรูปแล้ว มากมายจริงๆ ครับ เพื่อนๆ สามารถไปดูผลการสอนของเราได้ตามนี้เลยครับ

• http://picasaweb.google.com/kayadham
• http://picasaweb.google.com/wisdominside
• http://picasaweb.google.com/wisdominside1
• http://picasaweb.google.com/wisdominside2

รูปต่างๆ เหล่านี้ การันตีผลการทำงานของเรามานานนับ 10 ปี ผลการสอนตอนนี้ กับนักเรียนที่ผ่านการสอนของเรามาแล้วก็เกือบ 1,000,000 คนแล้ว ทั่วไทย นี่ยังไม่รวมอัลบัมที่ไม่ได้เอาขึ้นอีกมากมาย

2. การเผยแพร่ผ่านทางสื่อต่างๆ โดยเฉพาะทาง New Media ซึ่งผมได้เปิดสื่อทางอินเตอร์เนตมากมาย ทั้ง Hi5, Facebook, twitter ฯลฯ แต่ซึ่งแต่ล่ะสื่อนั้น ต่างก็เป็น tools ที่ใช้ในวาระโอกาสต่างๆ กันออกไป แต่ละตัวมีข้อดีในตัวของมัน อยู่ที่ว่าจะเอามาใช้อย่างไร ซึ่งผมจะทยอยมาเขียนบอกเพื่อนๆ ต่อไปตามไปดูได้ที่นี่

• http://wisdominside.hi5.com
• http://www.facebook.com/wisdominside

แต่สื่อที่ตอนนี้ผมใช้มากที่สุดก็คือ twitter นั่นเอง โดยเพื่อนๆ สามารถไปเจอกับผมใน twitter ได้ที่ http://twitter.com/wisdominside ได้เลยครับ ท่านจะพบกับผมแทบจะ realtime เลยทีเดียว เพราะข้อมูลเกี่ยวกับการสอน และชีวิตส่วนตัวของผมว่าผมไปทำอะไร ที่ไหนอย่างไร ทั้งภาพ เสียง ครบครัน

ใครถนัดที่จะใช้สื่อไหน ก็ตามสะดวกเลยครับ มีจัดให้หมด

3. ผมได้มีโอกาสรู้จักคุณ ดนัย จันทร์เจ้าฉาย CEO ของ DMGBOOKS ฯลฯ และเป็นที่ปรึกษาของ พณฯ ท่านกรณ์ จาติกวนิช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ซึ่งเป็นผู้เขียนหนังสือ “กลยุทธ์น่านน้ำสีขาว” และได้มีการจัดทำโครงการ “สังคมสีขาว” และผลักดันให้เข้าสู่สังคมไทยและสังคมโลก ซึ่งรายละเอียดผมจะได้กล่าวต่อไปว่าเป็นอย่างไร ซึ่งผมรู้จักมาจากทาง Twitter นั่นเอง และเราก็ได้เข้าร่วมในโครงการสังคมสีขาวด้วยครับรายละเีอียดมาว่ากันต่อไป

คุณดนัย จันทร์เจ้าฉาย

4. เครื่องมือในการประชาสัมพันธ์ที่ชื่อว่า “Twitter” ทำให้ผมได้มีโอกาสพบปะกับสื่อมวลชนหลายๆ คน ในงาน meeting ของชาว twitter ที่ร้านกาแฟวาวี วันที่ 20 ธันวาคม 2552 ที่จัดโดย คุณสุทธิชัย หยุ่น  ลองมาดูรูปกันว่า ผมได้เจอกับใครบ้าง? เอ๊า ไปดูกันเลย…

คุณจอมขวัญ หลาวเพชร

คุณดนัย จันทร์เจ้าฉาย

คุณธันยวัชร์ ไชยตระกูลชัย นักการตลาด

คุณพาที สารสิน CEO นกแอร์

คุณภาวุธ พงษ์วิริยภานุ เจ้าของ Tarad.com

คุณปรเมศวร์ มินศิริ ผู้ก่อตั้ง  Sanook.com & Kapook.com

ท่าน ว วชิรเมธี และคุณสุทธิชัย หยุ่น

กับคุณอภิรักษ์ โกษะโยธิน อดีตผู้ว่าฯ กทม.

ด๊อกเตอร์ป๊อป นักเขียนชื่อดัง, พี่หมู ปูนซีเมนต์นครหลวง และคุณปานระพี ระพิพันธุ์

เพื่อนๆ สามารถไปดูรูปในงานนนี้ แบบเต็มๆ ได้ที่นี่ http://picasaweb.google.com/wisdominside1/Twitter202552#

และอีกมากมาย เดี่ยวไว้คราวหน้าจะเล่าให้ฟังในรายละเอียดต่อไปว่าเป็นอย่างไรบ้าง? นี่คือพลังของ Twitter นั่นเองครับ

ยังมีอีกมากเลยครับสำหรับความก้าวหน้าที่ผมไม่สามารถมา update ให้ทราบกัันทาง Website ได้ เพราะผมทำเว็บไซต์นี้กับคุณเจษฎา สุนันท์ชัย  ตอนนี้ยังขาดผู้ช่วยอีกมาก ใครช่วยอะไรได้ ลองติดต่อมาที่ผมนะครับ

สำหรับงานสอนก็ก้าวหน้าไปได้เรื่อยๆ ตอนนี้สอนไม่ทัน ไปสอนที่ไหน มักจะให้เราเข้าไปสอนซ้ำเสมอ

ซึ่งนี่ก็คือผลงานที่ไม่ต้องพูดอะไรมาก ว่า งานสอนงานเผยแพร่วิชาของหลวงพ่อสด วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ มีประสิทธิภาพและประสิทธิผลแค่ไหน และไม่ต้องพูดถึงคำว่า “คุณภาพ”

เพราะถ้างานสอนไม่มีคุณภาพ ผลการตอบรับทั้งทางโลกและทางธรรมคงไม่มี ทางโลกคงไม่มีการสอนซ้ำ และทางธรรม ถ้าธาตุธรรมไม่เอาด้วย ก็คงทำให้การสอนไม่เกิดขึ้น

นี่คือความสำเร็จในระดับหนึ่งของการเผยแพร่ ซึ่งได้ทั้ง “คุณภาพ” และ “ปริมาณ” ซึ่งทั้งหมดนี้ได้รับการถ่ายทอดเทคนิคการสอนจากคุณลุงและคุณหมอนิพนธ์ หลงประดิษฐ์ ที่เป็นครูบาอาจารย์ของเรานั่นเองครับ

ทั้งนี้ทั้งนั้น การเผยแพร่นี้ สำเร็จได้ ไม่ใช่เพราะผมหรือใครเพียงไม่ีกี่คน แต่เพราะทุกคนที่มาร่วมกัน คนละไม้คนละมือ รู้หน้าที่ของตัวเอง รู้ความถนัด รู้หน้าที่ ทำให้งานเผยแพร่ RUN ต่อมาได้นานนับ 10 ปี ต่อจากนี้ผมก็จะคอย Update เว็บเรื่อยๆ ให้ทุกคนรับรู้ข่าวสารความก้าวหน้า

อยากย้ำเตือนเพื่อนๆ ที่ร่วมเผยแพร่ว่า อย่าลืมจุดยืนเราว่า หน้าที่สำคัญของเราคือ “การเผยแพร่วิชาธรรมกาย ของหลวงพ่อสด” ให้กว้างไกลออกไป ขอให้ทำงานที่คนอื่นทำไม่ได้ งานอื่นๆ ที่ทำได้ ถ้าไม่ใช่จุดแข็งของเราก็ให้คนอื่นเข้าทำไป แต่ถึงที่สุดแล้ว อะไรที่ทำแล้วดี ทำแล้วมีความสุขก็ทำไปเถิดครับ เป็นกุศลทั้งนั้น

และที่สำคัญ อยากเชิญชวนให้เข้ามาร่วมเปลี่ยนแปลงสังคมของเราให้ก้าวหน้าต่อไปกันครับ

ระลึกถึงทุกๆ คนเสมอครับ

สวัสดีครับทุกๆ คน วันนี้ผมได้ออกมาทำงานสอนที่ โรงเรียนวัดจันทร์ประดิษฐาราม เขตภาษีเจริญ กทม. ครับ โดยรอบที่ผมเริ่มทำการเขียน Blog นี้ ก็เป็นการสอนในรอบประถมศึกษาปีที่ 3 แล้วหละครับ

เป็นอย่างไรบ้างครับ กับ Tips สมาธิเมื่อวานนี้ที่ผมได้แนะนำไป ลองเอาไปทำกันดูหรือยังครับ ได้ผลเป็นอย่างไรบ้าง ลองมาเล่าสู่กันฟังนะครับ เรื่องของการเรียนรู้นี่ ยิ่งคุยกันมาก ถ้าประกอบด้วยความใจกว้างด้วยแล้ว ยิ่งเป็นการต่อยอดความรู้นั้นๆ ส่งผลให้ได้ประโยชน์มหาศาล ทั้งคนให้และคนรับ

ความรู้นี้เป็นสิ่งที่ “ยิ่งให้” ก็ “ยิ่งได้”

ผมถึงแนะนำทุกท่านที่มาเรียนกับผมตลอดว่า “ให้เรียนเพื่อเอาไปสอนคนอื่น” และต้องเรียนให้รู้จริงนะครับ แล้วค่อยไปถ่ายทอดต่อ เช่น  รู้ 5 ก็ถ่ายทอด 5 ไม่ใช่รู้ 5 แต่ไปถ่ายทอด 10 อย่างนี้เป็นโทษ

สำหรับวันนี้ เรามาคุยกันในเรื่องของการเรียน หรือการศึกษาเรียนรู้กันดีไหมครับ

บางคนอาจจะคิดว่า บทความนี้ เขียนมาให้กับเด็กๆ เท่านั้น แต่ที่จริงแล้วพูดถึง “การเรียนรู้” นั้น ไม่ว่าใครก็ต้องเรียนรู้ทั้งสิ้น ไ่ม่มีใครแก่เกินเรียน และถ้าเปรียบความรู้เหมือนกับน้ำ แล้วก็อยู่ที่ว่า เราจะใช้ภาชนะอะไรกอบโกยน้ำนั้น เข้ามาหาเราให้มากที่สุด การที่เราพัฒนาภาชนะที่ใช้ในการตักน้ำนั้น ก็คือ การพัฒนาศักยภาพในการเรียนรู้ นั่นเองครับ

หลายๆ ท่านคงได้ยินมาว่า ถ้าฝึกสมาธิบ่อยๆ แล้ว จะทำให้เรียนได้เก่งขึ้น เพราะสมาธิทำให้เกิดปัญญา ผมเองก็มีคำถามตามมาก็คือ แล้วสมาธิมันช่วยได้ยังไง? ปัญญาจะเกิดมายังไง? อยู่ดีๆ มันจะเกิดขึ้นมาแบบไม่มีที่มาที่ไปเลยอย่างนั้นหรือ?

ถ้าท่านได้ศึกษากันอย่างจริงๆ จังๆ ท่านะจพบเหตุผล และที่มาที่ไป และคำตอบของคำถามต่างๆ เหล่านี้ได้ครับ เช่น

มนุษย์นั้น คิดเป็นภาพ

สมาธิทำให้ภาพในความคิดนั้น ชัดเจนมากขึ้น ท่านพอเข้าใจไหมครับ?

อย่างที่ผมได้เขียนไว้บ่อยๆ แล้วว่า ภาพในความคิด หรือที่เราเรียกว่า จินตนาการ หรือความฝัน ฯลฯ นั้น เป็นสิ่งที่สะท้อนออกมาให้เห็นเป็นรูปธรรม

การเรียนก็เช่นเดียวกัน เราต้องคิดเป็นภาพ ถึงจะเรียนได้ผล ผมจำได้ว่า ครั้งหนึ่งตอนเรียนหนังสืออยู่ มีงานให้ทำบอร์ด ผมลองหลับตาแล้วจินตนาการว่าอยากได้บอร์ดแบบไหน อย่างไร เอาอะไรมาตกแต่ง ซึ่งทั้งหมดนี้ต่างก็เป็นภาพในความคิด หรือในใจผมทั้งสิ้น แล้วไม่นาน ทุกอย่างก็เริ่มกลายมาเป็นรูปธรรม เหมือนกับที่ได้คิดเอาไว้เลยทีเดียว

นี่คือผลของความคิดที่ส่งผลให้เกิดเป็นความจริงขึ้นมา

แต่จะเป็นจริงได้ตามที่คิดนั้นหรือไม่ ขึ้นอยู่กับว่า ภาพที่เห็นในใจนั้น จะชัดเจนและมีพลังแค่ไหน นี่คือประเด็นสำคัญ

ซึ่งการฝึกสมาธิช่วยตอบโจทย์นี้ได้อย่างง่ายดาย โดยใจที่ได้รับการฝึกแล้วนั้น จะทำให้มีพลังในการคิด ทำให้ภาพในจิตชัดเจน เวลาเรียนอะไร อ่านอะไร ก็เห็น หรือจินตนาการไปถึงเหตุการณ์นั้นๆ หรือเรื่องราวนั้นๆ ได้อย่างชัดเจน เกิดเป็นความรู้สึกร่วมในความรู้นั้นๆ

และเมื่อภาพความคิดชัดเจน ก็ส่งผลให้ความจำชัดเจนตามไปด้วย

ทำให้เราสามารถที่จะเล่น หรือทดลองในห้องความคิดเราได้อย่างง่ายดาย

คนที่ประสบความสำเร็จทั้งหลาย ล้วนแต่มีห้องทดลองในความคิดทั้งสิ้น

และในห้องทดลองทางความคิดนี้ ก็จะสังเคราะห์ความรู้ใหม่ๆ ออกมาได้อย่างง่ายดาย

ทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นได้ ต้องเกิดจากการฝึกใจให้เกิดพลังทางใจ พลังทางความคิดทั้งสิ้นครับ และสิ่งที่สำคัญก็คือ ถ้าเราฝึกบ่อยๆ เราก็จะได้ยินเสียงของตัวเอง คอยสอนตัวเอง เป็นการอยู่กับตัวเอง

แล้วต่อไป เราจะได้ยินเสียงของเรา เตือนเราเอง นี่คือ “หิริโอตตัปปะ” นั่นเอง มันมีที่มาที่ไปอย่างนี้ มีเหตุผลอย่างนี้ ไม่ได้เกิดขึ้นมาเองลอยๆ อย่างไม่่มีที่มาที่ไป

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น การฝึกใจ ก็จำเป็นต้องได้รับการฝึกที่ถูกต้อง เป็นเหตุเป็นผลด้วยครับ ไม่ใช่นั่งหลับตาเฉยๆ หรือลืมตาเพ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่ง โดยไม่มีจุดหมายที่แน่นอน อย่างนั้นไม่เกิดประโยชน์มากมายนัก

วิชาของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เป็นวิชาที่มีหลักมีฐาน มีเหตุมีผล มีที่มาที่ไป มีหลักสูตรและขั้นตอนการสอนที่แน่นอน จับต้องได้ ถ่ายทอดได้ ฝึกได้ และที่สำคัญ ง่าย และได้ผลจริงในทางปฏิบัติ ดังนั้น ถ้าท่านใดกำลังอยุ่ในขั้นตอนของการฝึกอยู่ ก็ขอให้พยายามต่อไป

ถ้าท่านได้พบกับผู้รู้จริงที่มีเทคนิควิธีการถ่ายทอด ทำให้เข้าใจได้ง่าย ท่านก็จะสามารถเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว แต่ถ้าม่รู้เทคนิควิธีก็ช้าหน่อย

แต่ถ้าท่านไหนที่ยังไม่ได้ฝึก ก็ขอให้ลองเถิดครับ ไม่ยาก และไม่ได้รบกวนเวลาในชีวิตประจำวันไปมากมายหรอกครับ

เอาล่ะครับ สำหรับวันนี้ขอยุติเพียงแค่นี้ก่อน ขอให้ทุกท่านมีความสุข สนุกกับชีวิต แต่ก็อย่าได้ประมาทในชีวิตนะครับ อะไรๆ ในโลกนี้ก็ไม่แน่นอน และที่สำคัญ ทุกอย่างในโลกนี้เป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ทั้งสิ้น

ปล่อยวางได้ ก็ตัวเบา ใจเบา

ผมก็พยายามอยู่เหมือนกัน มีความสุขมากๆ ทุกคนเลยครับ สวัสดีครับ

You are what you think: คุณคือสิ่งที่คุณคิด!

สวัสดีครับทุกๆ คน วันนี้ผมกับทีมงานได้มาสอนกันที่ ร.ร.บางยี่ขันธ์วิทยาคม สำนักงานเขตบางพลัด กทม. ตั้งอยู่บนถนนจรัญสนิทวงศ์ ซอยทางเข้าเยื้องๆ กับบ้านของท่านบรรหาร ศิลปอาชาครับ วันนี้เดินทางมาตอนเช้า มีรถติดหน้าบ้านท่านบรรหารมาก ไ่ม่ทราบว่ามีงานอะไรกัน ยังดีที่มาเช้าครับ เลยมาที่โรงเรียนได้ทันเวลาพอดีื วันนี้ทางโรงเรียนให้นักเรียนบางส่วนเดินทางไปทำกิจกรรมในงานสัปดาห์วิทยาศาสตร์กันครับ และก็ได้แบ่งนักเรียนส่วนที่ไม่ได้ไป ให้มาร่วมกิจกรรมกับเรา ซึ่งท่านสามารถดูรูปบรรยากาศในการสอนได้ในเว็บนี้ ซึ่งเราจะ Update เกือบทุกวันอยู่แล้วครับ

สำหรับผมเองเพิ่งจะหายจากป่วย ก็เป็นหวัดธรรมดา ไม่ได้เป็นหวัดสายพันธ์ใหม่หรอกนะครับ อาจจะเกิดมาจากที่ผมพักผ่อนน้อย นอนดึก ตื่นเช้าก็ได้ ช่วงหลังมานี้พักผ่อนน้อยจริงๆ เพราะช่วงกลางวันออกไปสอน กลับมาทำงาน กว่าจะได้นอนก็ดึกดื่นเลยทีเดียว จากที่ร่างกายอ่อนเพลียสะสมมานาน พอถึงจุดหนึ่งก็รับไม่ไหวเป็นธรรมดา ผมก็เลยต้องหาโอกาสได้พักบ้างครับ ทุกๆ ท่านก็ต้องรักษาสุขภาพด้วยนะครับ จะได้มีแรงในการทำงาน และสร้างบุญบารมีให้กับตัวเองได้นานๆ

วันนี้ผมนึกถึงความคิดถึงคำที่ว่า “คุณคือสิ่งที่คุณคิด” คล้ายๆ กับคำว่า คุณคือสิ่งที่คุณทานเข้าไป นั่นเอง ความหมายไม่ต้องตีความก็คือ คิดอย่างไร ก็เป็นอย่างนั้น นั่นเอง

ในกระบวนการทางจิตนั้น ถ้าเริ่มมาจากการที่เรารับสิ่งเร้าต่างๆ ผ่านเข้ามาทางประสาทสัมผัสต่างๆ ทั้ง 6 ด้วยกัน เมื่อรับเข้ามาแล้ว ก็ต้องผ่านกระบวนการตีความของใจอีก เนื้อหาส่วนนี้ ท่านสามารถหาอ่านได้จากหนังสือมรรคผลพิสดาร ภาคที่ 1 ได้นะครับ ในหนังสือเล่มนี้ได้อธิบายไว้แล้วว่าการทำงานของใจนี้มีกระบวนการอย่างไร?

มาต่อกันนะครับ เมื่อสิ่งเร้าต่างๆ ผ่านกระบวนการตีความของใจแล้ว ซึ่งจะตีความอย่างไรนั้น แต่ล่ะคนก็แตกต่างกันไปตามอินทรีย์ หรือองค์ประกอบต่างๆ ของแต่ล่ะคน ซึ่งจะตีความแล้วสิ่งนั้นก็จะเกิดเป็นภาพในใจที่จะสั่งการให้ร่างกายภายนอกได้แสดงพฤติกรรมต่างๆ ออกไป และเมื่อได้แสดงพฤติกรรมนั้นๆ ออกไปบ่อยครั้งเข้า ภายนอกเราก็จะเรียกว่า “นิสัย” ถ้าบ่อยมากขึ้นไปอีกก้จะเรียกว่า “สันดาน” นั่นเอง นี่คือสิ่งเรียกภายนอก ถ้าเป็นนิสัยภายในนั้น เราเรียกกันว่า “รอยใจ” นั่นเอง

ดังนั้น ปัจจัยที่ทำให้เราสามารถควบคุมจิตใจได้เต็มที่นั่นก็คือ การคุมใจของเรานั่นเอง โดยการเปลี่ยน “รอยใจ” ของเราให้เป็นไปในสิ่งที่เราต้องการ ตอนนี้เรารู้แล้วว่า ถ้าจะเปลี่ยนนิสัย หรือชะตากรรมของเรา เราสามารถเปลี่ยนได้ที่ใจ

แต่

เราจะมีกำลังใจพอที่จะสู้กับแรงต้าน หรือรอยใจทางลบ ซึ่งส่งผลต่อนิสัยของเราได้หรือไม่

ท่านต้องสร้างความแข็งแกร่งให้เกิดกับจิตใจโดยการฝึกใจ และสร้างบารมีเพิ่มขึ้นนั่นเอง แล้วท่าน แล้วท่านจะสามารถเลือกและกำหนดชะตาชีวิตของท่านได้ ด้วยตัวของท่านเอง

ถ้าท่านได้อ่านหนังสือที่สอนเกี่ยวกับความสำเร็จทั้งหลาย หนึ่งในนั้นที่ผมแนะนำก็คือ หนังสือที่เขียนโดย นโปเลียน ฮิลย์ ที่ชื่อว่า The Law of success หรือหนังสือแนวพัฒนาตัวเองทั้งหลายนั้น ต่างก็สอนกันว่า ให้เราคิดถึงความสำเร็จที่เราต้องการไว้เสมอๆ แล้วสิ่งนั้นก็จะค่อยๆ เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาตามที่เราต้องการ ซึ่งผมเองก็ได้ทดลองและได้มากับตัวเอง

โดยที่ผมจะคิดถึงสิ่งที่ผมต้องการขึ้นมา แล้วทำภาพนั้นให้ชัดเจนในใจ วันแล้ววันเล่า ไม่นานสิ่งต่างๆ ที่คิด ก็จะค่อยๆ เริ่มแปรสภาพของของจริงขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ ขอยกตัวอย่างของผมเอง ในตอนนี้ที่ผมเรียนอยู่ในมหวิทยาลัยนั้น ผมเข้าที่รามคำแหง และเลือกที่จะเรียนด้วยตัวเอง ผมไม่ชอบอยู่ในกรอบ แต่ผมมีหลักมีจุดยืนของตัวเอง ตอนนั้นผมอยู่ ปี 1 ผมได้มีโอกาสมาร่วมงานสอน และก็ได้ออกไปสอนกับพ่อแม่มาตลอดตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้แทบไม่ได้ขาด ไปสอนจนกระทั่งหลายๆ คนเป็นห่วงว่า จะเรียนไม่จบ

ตอนนั้นผมคิดว่า ผมสามารถทำได้ และจะให้ได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่งด้วย แต่ตอนนั้นคิดเล่นๆ ไม่ได้จริงจังอะไร (แค่คิดเล่นๆ เท่านั้นนะครับ) แต่ลึกๆ เชื่ออยู่ตลอดเวลา

ผมก็สอนไปช่วงกลางวัน กลางคืนกลับมาอ่านหนังสือ จัดเวลาไปเข้า lab ที่มหาวิทยาลัยบ้าง จัดเวลาไปสอบ บริหารเวลาอย่างดีทีเดียว ซึ่งผลก็คือ ผมมีเกรตเฉลี่ยในระดับเกีียรตินิยมอันดับหนึ่งพอดี นี่คือความอัศจรรย์ใจที่เกิดขึ้นอย่างไม่น่าเป็นไปได้สำหรับผม

ผมเชื่อว่า ทั้งหมดนี้ส่วนหนึ่งก็น่าจะเกิดจากอำนาจบารมีที่ผมได้สร้างไว้ และจากการฝึกใจ หรือเดินวิชาตามแนววิชาธรรมกาย ของหลวงพ่อสด วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ นั่นเองที่เป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยผลักดันความสำเร็จต่างๆ เหล่านี้เข้ามาในชีวิตได้

ดังนั้น ศึกษาเถิดครับ ทุกอย่างนั้นเป็นของจริงที่ผมและทีมงานและคนอีกหลายๆ คนที่ได้เรียนรู้สัมผัสมาแล้วประสบความสำเร็จมานับต่อนับแล้ว

ไม่เพียงแต่ทางโลกนะครับ ทางธรรมก็จะเจริญไปด้วยโดยที่ท่านไม่รู้ตัวทีเีดียว ดังนั้น

หากท่านอยากเรียนได้ประสบความสำเร็จ

หากท่านอยากให้หน้าที่การงานราบรื่น

หากท่านอยากให้มีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง

หากท่านอยาก………….

โปรดอย่าได้ลืมการฝึกใจของเราให้เกิดกำลัง เกิดอิทธิฤทธิ์ เกิดเป็นธาตุสำเร็จ เพราะกายกับใจนั้น สัมพันธ์กัน แยกจากกันไม่ได้ อย่ามุ่งทางโลก หาความสุขทางโลกจนเพลินและละเลยกับการฝึกใจ เพราะนี่คือเหตุของผลทั้งปวง

คนถูกบังคับด้วย “ใจ” คุมใจได้ คุมคนได้ คุมคนได้ คุมทุกสิ่งทุกอย่างได้หมด

นี่คือสิ่งที่ผมคิดได้สำหรับวันนี้ครับ ขอให้ทุกท่านมีความสุขและประสบความสำเร็๋จตามที่ท่านปรารถนาไว้ทุกประการ เจอกันใหม่คราวหน้า สวัสดีครับทุกคน :D

สวัสดีเพื่อนๆ ในธรรมทุึกท่านเลยครับ วันนี้วันจันทร์และผมกับทีมงานก็กำลังทำงานสอนอยู่ที่ ร.ร.วัดกระจับพินิจ สำนักงานเขตธนบุรี กทม. ครับ แต่เมื่อเช้ามานี้รถติดมากๆ  เป็นธรรมดาของเช้าวันจันทร์ของชีวิตชาวกรุงครับ ระยะทางเพียงแค่ 20 กิโลเมตรกว่าๆ ใช้เวลาไปกว่าชั่วโมงทีเดียว

ส่วนในวันเสาร์ที่ผ่านมา ผมได้ไปสอนน้องคนหนึ่งที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญครับ ก็ทำได้ในระดับหนึ่ง ที่เหลือก็ขึ้นอยุ่กับความเอาจริงเอาจัง ของน้องเค้าแล้วหละครับว่า ต้องการที่จะเอาวิชาไปแค่ไหน แต่จากการที่ได้พูดคุยกันกับน้องเค้านั้น มีประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจที่ผมอยากจะเล่าให้ทุกๆ ท่านได้ฟัง เพื่อเป็นการ Share ข้อมูลกัน โดยผมจะเสนอในมุมมองของผมนะครับ

โดยประเด็นที่ต้องการนำเสนอนั้นก็คือ ในขณะที่คุยโทรศัพท์กันนั้น ผมได้ถามน้องเค้าไปว่า เรียนอยู่ชั้นไหน? ซึ่งน้องเค้าก็ตอบกลับมาว่า “ทำไมพี่ไม่ลองเอาธรรมกายดูเอาล่ะว่า เรียนอยู่ชั้นไหน?” ซึ่งคำตอบนี้อาจจะต้องการรู้จริงๆ หรือเพียงต้องการเย้าเล่นก็เป็นไปได้ ทำให้ผมนึกถึงผู้คนที่ผ่านเข้ามาในแวดวงของการศึกษาธรรมกายว่า มักที่จะใช้เกณฑ์ตัวนี้เป็นตัวชี้วัดว่า คนไหนเป็นธรรมกายได้แก่่กล้าจริง

ซึ่งก็ถูกในระดับหนึ่งครับ แต่ไม่ทั้งหมด

เพราะว่า “เป็นธรรมกายเหมือนกัน แ่ต่ไม่เหมือนกัน” นั่นเอง ครูของเราได้บอกไว้ว่า จะหาคนที่เก่งรอบด้านเหมือนกับหลวงพ่อวัดปากน้ำนั้น หายากยิ่งนัก

เอาล่ะครับ ลองมาดูประเด็นของคำว่า “เป็นธรรมกาย ความเหมือนที่แตกต่าง” นั้น หมายถึงอะไร?

จำได้ไหมครับว่า ที่ผ่านมา ผมได้บอกไว้ว่า วิชาธรรมกายนั้น คือ เครื่องมือที่จะนำไปสู่การค้นพบสิ่งต่างๆ อันได้แก่ ความรู้เร้นลับอันจะนำไปสู่การดับทุกข์ ภัย โรค ต่างๆ นั่นเอง คำว่า “เครื่องมือ” นั้น ถ้าคิดตามประสาเรา โดยใช้สามัญสำนึกก็มีหลากหลาย เปรียบเหมือนทหาร ก็มีหลากหลายเหล่านั้่นเอง

ทักษะพื้นฐานของทหารนั้น ต้องสามารถยิงปืนได้ มีทักษะทางการรบต่างๆ แต่แยกเหล่าออกไปตามความถนัด และหน้าที่ของแต่ล่ะคน เช่น หทารราบ ทหารอากาศ ทหารเรือ เป็นต้น

การเป็นธรรมกายนั้น ก็เหมือนกัน คือ โดยพื้นฐานแล้ว ต้องสามารถแก้ทุกข์ ภัยโรคได้ในระดับหนึ่ง แต่ความสามารถเฉพาะตน เช่น ญาณทัสสนะ อิทธิฤทธิ์ต่างๆ ความสามารถในการสอน ฯลฯ นั้น แตกต่างกันไปแต่ล่ะคน เท่าที่ผมเจอมานั้น บางคนเป็นธรรมกาย เห็นวิชาชัด แต่ทำวิชาแก้โรคไม่ได้ สอนก็ไม่ค่อยได้ แต่บางคนเห็นวิชาไม่ชัด แต่กลับสอนได้ผลดีอย่างน่าอัศจรรย์ หรือบางคน เห็นวิชาไม่ชัด สอนก็ไม่เก่ง แต่กลับสามารถมีฤทธิ์ในทางแก้โรคได้ อย่างนี้ก็มี

ในทัสสนะของผมนั้น ไม่มีแบบไหนดีกว่าแบบไหน คงไม่มีใครบอกนะครับว่า คนเก่งเลขนั้น เก่งกว่านที่เก่งกีฬา

เพราะคนเรานั้น ล้วนแต่เก่ง และมีจุดเด่นไปคนล่ะแบบ

และการที่จะสามารถมองให้ออกว่าใครนั้นเ่ด่นไปทางไหนได้นั้น ต้องอาศัยความใจกว้างและยอมรับในความสามารถของแต่ล่ะคน ซึ่งก็เป็นสิ่งที่เราๆ ท่านๆ ต่างก็รู้กันอยู่แล้ว และก็รู้กันดีอีกว่า เรื่องอย่างนี้ พูดง่าย ทำยาก

ดังนั้น ขอโยงความไปถึงคนที่เป็นธรรมกาย เป็นวิชา หรืออยู่ในระหว่างการศึกษาเรียนรู้ ก็ขอให้เปิดใจกว้างในการที่จะยอมรับคนอื่น ที่แตกต่างจากเรา มองให้ออกว่า เรา เขา มีจุดเด่นจุดด้อยทางใด เอาจุดเด่่นเราเข้าช่วยเขา แล้วเขาก็จะเอาจุดเด่นของเขามาเติมเต็มจุดด้อยของเรา  ทำกันเป็นทีมได้อย่างนี้ งานการอะไรก็ประสบความสำเร็จได้ด้วยดีครับ ตัวอย่างเช่น

บางคนเห็นวิชาชัด บางคนสอนเก่ง บางคนมีเหตุมีผล บางคนมีอำนาจบารมี เพียงแค่เดินมา คนก็เกรงอกเกรงใจ ถ้ามาร่วมกันทำความดี หรือสร้า้งบารมีร่วมกัน ก็สามารถทำให้งานสร้างบารมีนั้นสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี

และสำหรับผู้ที่ยังไม่เป็นวิชานั้น ก็อย่าได้มองง่ายๆ เพียงมุมเดียวว่า คนที่เป็นธรรมกายต้องเห็นเท่านั้น เพราะว่าถึงแม้ท่านจะไม่เห็น หรือเห็นไม่ชัด ท่านก็สามารถศึกษา เรียน และใช้วิชาธรรมกายให้เป็นประโยชน์กับตัวของท่านได้

หาตัวเองให้เจอซิครับว่า ท่านเด่นไปในทางไหน ถึงท่านไม่เห็น ท่านอาจจะสามารถทำความเข้าใจกับวิชาธรรมกายได้ ก็เป็นไปได้ ถ้าท่านรู้ว่า่ท่านเด่นทางนี้ ก็จงอ่านตำราให้จบทุกหลักสูตร แล้วสร้างบารมีประกอบควบคู่ไปด้วย ไม่นานจากที่ไม่เห็นก็จะเริ่มเห็น และจากที่เห็นเลือนๆ รางๆ ก็จะเริ่มชัดขึ้นอย่างแน่นอน

ดังนั้น จับประเด็น จับจุดสำคัญให้ได้ว่า เรามาศึกษาวิชาธรรมกายทำไม?

จงหาความรู้ ควบคู่ไปกับการสร้างบารมีเรื่อยไป ไม่นานความเห็นหรือญาณทัสสนะและความสำเร็ต่างๆ ก็จะค่อยๆ ตามมาเป็นเงาตามตัวนั่นเอง

และขอบอกไว้ว่า ทุกอย่างไม่มีอะไรง่าย ต้องใช้เวลา แต่วิธีการที่เหมาะสม จะช่วยย่นระยะเวลาไปได้มากทีเดียว

สำหรับฉบับนี้ขอเพียงเท่านี้ก่อนนะครับ ไว้เจอกันใหม่ในฉบับต่อไปครับ ขอให้ทุกท่านมีความสุขมากๆ และประสบความสำเร็จในการเรียนและศึกษาวิชาธรรมกายทุกคนเลยครับ สวัสดีครับ

สวัสดีครับเพื่อนในธรรมทุกๆ คน

ขณะนี้ผมได้ร่วมทำงานสอนอยู่ที่ ร.ร. บัวแก้วเกษร อ.ลาดหลุมแก้ว จ.ปทุมธานี อยู่ครับ ร.ร.นี้มีจุดที่ไม่สะดวกในเรื่องของสื่อการเรียนการสอน นั่นคือ เครื่องฉาย Projector ที่มองไม่ค่อยชัด ทำให้การสอนไม่สนุกได้ถึงใจเท่าไหร่ ส่วนเมื่อวานนี้ได้ไปสอนกันที่จังหวัดสระบุรี ในอำเภอเสาไห้ และอำเภอเมือง

โดยที่ผมได้บอกไว้ใน Twitter ว่า คำว่า “เสาไห้” นี้มีตำนานที่มาที่ไป ซึ่งผมได้รับฟังมาจากท่านรองของ ร.ร.อนุบาลเสาไห้ครับ โดยตำนานที่ว่าต่อๆ กันมานี้ก็คือ คำว่า “เสาไห้” นั้น มาจากคำเต็มๆ ว่า “เสาร้องไห้” นั่นเอง โดยเสาที่ร้องไห้นี้ก็เพราะตำนานว่าไว้ 2 แบบด้วยกัน ตำนานหนึ่งว่าไว้ว่า เสาต้นนี้เป็นเสาที่ทางการตัดไปเพื่อไปทำเสาหลักเมืองที่กรุงเทพฯ แต่ว่า ไม่ผ่านการคัดเลือกเนื่องจากปลายของเสาต้นนี้ไม่ตรง และอีกตำนานหนึ่งว่าไว้ว่า เสาต้นนี้ไปให้ทางการคัดเลือกไม่ทัน จึงทำให้เสาต้นนี้ลอยน้ำมาที่ อำเภอนี้ และได้ไปเขาฝันคนคนหนึ่งที่ อำเภอนี้ให้ไปเอาขึ้นมาไว้ที่ี่วัดสูง นี่จึงกลายมาเป็นตำนานของ อำเภอเสาไห้ นั่นเองครับ

เล่าสู่กันสนุกๆ ครับ เพราะเราสอนไปเที่ยวไป ได้ความรู้ ได้รู้ตำนานของท้องถิ่นนั้นๆ เพิ่มเติมก็มาเล่าสู่กันฟังครับ

สำหรับวันนี้ผมก็จะมาคุยกับทุกคนในเรื่องของ วิธีการเรียนรู้วิชาธรรมกาย ที่จะทำให้การเรียน การศึกษาเป็นไปได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยหนึ่งในนั้น คือ วิธีการเรียนคู่ขนานสองทางระหว่าง การมุ่งหาความรู้ และการเพิ่มเติมเสริมบารมีของเราเอง ควบคู่กันไป ซึ่งจำเป็นอย่างยิ่ง ที่ต้องทำเช่นนี้

ในส่วนของ “การหาความรู้” ทางวิชาธรรมกายนั้น เราจะสามารถเรียนรู้ได้จาก ตำรา หนังสือวิชาธรรมกายทุกหลักสูตรของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญที่ได้ทำเอาไว้ และจากประสบการณ์ภาคปฏิบัติ ซึ่งต้องนำมาสรุปมาเป็นองค์ความรู้ต่อไป

ในส่วนของ “บารมี” นั้น ถ้าเปรียบก็เหมือนกับ กำลัง ประสบการณ์ หรือถ้าว่ากันทางโลกก็คือ “เงิน” ซึ่งจะทำให้เรามีความสามารถที่จะทำสิ่งต่างๆ ให้เกิดขึ้นได้

ผมจะเปรียบเทียบให้เห็นภาพง่ายๆ ก็คือ ผมจะเปรียบการศึกษาวิชาธรรมกาย ให้เหมือนกับการเดินทาง โดยเริ่มจาก ถ้าเราจะเดินทางไปที่ไหนสักแห่ง สมมุติว่าไปลำปาง (ไปเชียงใหม่เบื่อแล้ว ไปลำปางบ้าง)

ลองคิดตามผมโดยใช้สามัญสำนึกธรรมดาๆ กันนะครับ

เอาล่ะครับ “เป้าหมาย” นี้ก็เกิดจากการ “อธิษฐานบารมี” นั่นเอง การอธิษฐานหรือการตั้งเป้าหมายนั้น เกิดจากอะไรครับ? ก็เกิดจากความรู้นั่นเอง ว่า รู้ถึงไหน ก็ไปได้ถึงนั่น รู้ถึงลำปาง ก็ไปถึงลำปาง รู้ถึงเชียงใหม่ก็ไปได้ถึงเชียงใหม่ หรือว่า รู้แค่หน้าบ้านเราเอง ก็ไปได้แค่หน้าบ้านเรา ทั้งนี้ทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับ “ความรู้” นั่นเอง

เมื่อรู้แล้ว การจะไปถึงที่หมายได้นั้น ก็ต้องมาเลือกพาหนะสำหรับการเดินทาง บางคนมีบารมีมาก ก็มีรถไป บางคนบารมีน้อย ก็ต้องนั่งรถไฟไป หรือเดินไป นี่คือ บารมี ซึ่งจะทำให้การเดินทางนั้น สามารถไปได้ถึงจุดหมายปลายทางที่เราต้องการ

ถ้ามีรถส่วนตัว เราก็จำเป็นต้องมีน้ำมัน และมีความรู้และทักษะในการควบคุมรถอีกด้วย

นอกจากนี้ื ในระหว่างการเดินทางก็ต้องเจอกับปัญหา อุปสรรคต่างๆ มากมาย ซึ่งถ้าเรามีการเตรียมพร้อมมาอย่างดีแล้ว การเดินทางก็จะเป็นไปได้ง่ายดายมากขึ้น

ซึ่งถ้าเรามีทั้ง ความรู้ และ บารมีแล้ว การเดินทางของเราก็จะสามารถไปถึงที่หมายได้อย่างตลอดรอดฝั่ง ตามความปรารถนา หรือจุดหมายที่เราได้ตั้งไว้ในใจแล้วนั่นเอง

การเดินทางก็ต้องใช้วิธีนี้ การศึกษาวิชาธรรมกายก็ต้องใช้วิธีนี้เช่นเดียวกันครับ แต่เวลาที่เรียน เราต่างก็เจออุปสรรคนานาประการ และศึกษาแบบไม่เป็นองค์รวม ศึกษาแบบตาบอดคลำช้าง ศึกษาแบบมองภาพมุมเดียว เช่น

การหาความรู้ทางวิชานั้น โดยมากเรามักที่จะศึกษาแบบมุ่งหลับตา หาความรู้ทางละเอียดอย่างเดียว ซึ่งผมไม่ได้บอกว่าวิธีนี้เป็นวิธีที่ผิด แน่นอนว่า ความรู้ที่เกิดจากการปฏิบัตินั้น ย่อมต้องหา และเกิดขึ้นแก่เราในขณะที่ฝึกแน่นอน แต่ว่า!!

ขอให้ท่านฉุกคิดขึ้นมาก่อนว่า การเรียนมีขั้นมีตอน ก่อนการทดลองทางวิทยาศาสตร์ เราก็ต้องศึกษาทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ต่างๆ ก่อนทดลอง ก่อนการเดินทาง เราก็ต้องศึกษาเส้นทาง อ่านแผนที่ หาความรู้จากคนรอบข้างก่อนว่า จะเดินทางไปเส้นไหนดี เส้นไหนจะปลอดภัย เส้นไหนควรหลีกเลี่ยง

แต่!

ในขณะที่เราเรียนวิชาธรรมกาย เรากลับละเลยขั้นตอนนี้ไป โดยมุ่งนั่งหลับตาอย่างเดียว โดยไม่ยอมศึกษาจากทฤษฎี หรือจากผู้ที่เคยผ่านการเดินทางมาแล้วก่อน ทำให้เราต้องเสียเวลาในการลองผิดลองถูกไปนาน เป็นการเรียนรู้ที่ไม่มีประสิทธิภาพ

ในเบื้องต้นนี้ผมจึงขอแนะนำให้ทุกท่านที่อยากศึกษาวิชาธรรมกายให้ได้ทั้งประสิทธิภาพและประสิทธิผล โปรดได้อ่านตำราของหลวงพ่อสด วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เป็นแนวทางก่อน อ่านให้ถ้วนทั่ว ตีความให้แตก ไม่เข้าใจประเด็นไหนให้ถาม ไม่ใ่ช่คิดเองเออเอง อ่านแล้วทดลองฝึกดูซิว่า เป็นไปตามที่หลวงพ่อท่านบอกไว้หรือไม่? อย่างไร? เพราะอะไร? จนเจนจัดดีแล้ว เมื่อนั่น ท่านก็พร้อมที่จะออกเดินทางไป เพื่อหาความร้ใหม่ๆ ต่อได้แล้ว

นี่คือมุมมองในด้านความรู้ แ่ต่ถ้าท่านละเลยการสร้างบารมีล่ะก็ แสดงว่า ท่านไม่มีศักยภาพที่เพียงพอจะย่อยความรู้ที่หลวงพ่อท่านได้สอนไว้ได้อย่างชัดเจน ถูกต้อง

ท่านอย่าลืมว่า บารมีของท่าน กับของหลวงพ่อ หรือครูบาอาจารย์ของท่านนั้นต่างกัน

เมื่อบารมีต่างกัน การจะมองอะไร การจะแยกย่อย วิเคราะห์อะไร ก็ย่อมต่างกันไปด้วย ถ้าเปรียบเหมือนกับท่านมีกล้องจุลทรรศน์กำลังขยาย 10 เท่า ส่งดูเชื้อโรค ต่อให้ท่านส่องให้ตาย ส่องทั้งปี ก็มองไม่เห็น แต่ทำไมหลวงพ่อท่านมองเห็น เพราะท่านมีกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน กำลังขยายเป็นพันๆ เป็นหมื่นๆ เท่า นั่นเอง ทำให้ท่านสามารถมองเห็นเชื้อโรค และหาทางกำจัดออกไปได้

นี้เป็นเพราะว่า ท่านมีบารมี หรือก็คือ มีเครื่องมือที่ดีกว่าเรานั่นเอง

ที่ว่ามานี้ ท่านเห็นความเกี่ยวเนื่อง สัมพันธ์ของ “ความรู้” และ “บารมี” แล้วใช่ไหมครับ ว่าท่านจำเป็นต้องสร้าง 2 อย่างนี้ไปควบคู่กันเสมอไป

และการสร้างบารมีก็เปรียบเหมือนกับการหาเงิน นั่นเอง ก็มีวิธีการหา มีกลยุทธ์ในการหา ที่ต้องใช้ความรู้มาประกอบอีก ซึ่งผมจะมาเล่าให้ทุกๆ ท่านได้ฟังในโอกาสต่อๆ ไปครับ

แนะนำให้เป็นรูปธรรมหน่อยก็คือ ให้ท่านอ่านหนังสือของหลวงพ่อสด ให้จบทุกหลักสูตร ถ้าไม่เข้าใจ ขอให้อ่านในรูปแบบขยายความ โดยในเว็บแห่งนี้ได้มีหนังสือให้ท่านได้ศึกษาทุกเล่มแล้ว และ้ในระหว่างนี้จงหาทางสร้างบารมีควบคู่ไปด้วยครับ

และถ้ามีโอกาส ถ้าทางเราได้จัดอบรม ก็มาฝึกกัน หรือมาสอบถามพูดคุยกันในเว็บบอร์ดก็ได้ครับ เรายินดีเสมอที่จะช่วยให้ท่านประสบความสำเร็จตามที่ท่านต้องการ

สรุปนะครับ!

ดังนั้น ความรู้ก็ต้องหา บารมีก็ต้องสร้าง คู่กันเสมอไปครับ แล้วท่านจะประสบความสำเร็จในการศึกษาวิชาธรรมกายอย่างแน่นอนครับ

ขอให้ทุกท่านมีความสุข และประสบความสำเร็จในวิชาธรรมกายตามที่ท่านปรารถนาทุกคนเลยนะครับ

สำหรับวันนี้แค่นี้ก่อนนะครับ สวัสดีครับ

สวัสดีครับทุกๆ คน

ตอนนี้ผมอยู่ที่พิษณุโลกครับ ผมพาแม่ไปหายายที่สวรรคโลกแล้วก็มาทำธุระที่พิษณุโลก ตอนนี้กำลังทำงานอยู่ พอมีเวลาบ้างก็เลยมาขีดๆ เขียนๆ ความรู้สึกนึกคิดต่างๆ ลงใน Blog แห่งนี้ให้กับทุกๆ ท่านได้รับทราบกันบ้าง

ห่างไปหลายวันเลยนะครับ ที่ผมไม่ได้เข้ามาเขียนบันทึก ณ ที่นี่ แต่ถึงจะไม่ได้เขียน Blog ผมก็หาเวลาที่จะ Update ข่าวสารทาง Twitter อยุ่เสมอๆ ดังจากที่ทุกท่านจะได้รู้อยู่แล้ว ถ้าได้เข้ามาดูนะครับ เสียดายว่าตอนนี้ผมยังไม่มี Smart Phone ที่จะสามารถต่อเนตได้บ่อยครั้งเท่าที่ต้องการ ทำให้การ Update ก็อาจจะช้าไปบ้าง แต่ก็ไม่เป็นไรครับ ค่อยเป็นค่อยไป

จากเหตุการณ์ที่ผ่านมา 2-3 วันที่ผ่านมา ถ้าท่านติดตามทาง Twitter ก็คงเจอกับเหตุการณ์ที่ผมได้บอกไว้ว่า วันอาทิตย์ที่ผ่านมาที่ผมไปจุฬาและเบรกรถมีปัญหา และก็ผ่านมาได้ แต่ก็ลำบากยากเย็นพอสมควรทีเดียว จากเหตุการณ์นี้ก็เป็นบทเรียนให้ผม และอีกหลายๆ ท่านที่ขับรถว่า อย่าประมาท ผมโชคดีที่เบรกไม่ได้มีปัญหาตอนออกไปต่างจังหวัด แต่ถึงอย่างนั้น ในกรุงเทพแถวๆ มหาวิยาลัยจุฬาลงกรณ์ ก็หาอู่รถยากมากๆ ยิ่งเป็นวันอาทิตย์ด้วยแล้ว ยิ่งยากไปใหญ่ ดังนั้นนะครับ ถ้าขณะที่ขับรถแล้ว เกิดมีสัญญาณผิดปกติอะไรเกิดขึ้น เช่น มีเสียงดังก๊อกๆ ที่ล้อ หรือที่ไหนก็ตาม ให้รีบนำรถไปตรวจ อย่าผลัดวันประกันพรุ่งนะครับ

ตอนนี้รถที่ผมใช้อยู่นี้ ผมใช้ Toyata รุ่น 3 ห่วง อยู่ เป็นรถเก่าครับ แต่ถึงภายนอกจะเก่า แต่เครื่องและระบบต่างๆ ตอนนี้ก็แก้ไขไปเกือบจะทุกระบบแล้ว ไม่ว่าจะเป็น ระบบสายไฟ เครื่อง ครัช ช่วงล่าง ยาง เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็จัดการระบบเบรกไป เหลือแต่สีครับ แต่ผมชอบโทรมๆ อย่างนี้แหละครับ คลาสสิกดี หายากนะครับสีเก่าๆ อย่างนี้ ต้องใช้เวลาถึงจะทำได้อย่างนี้ได้ครับ ภายนอกเ่ก่า แต่เครื่องแรงนะครับ  55555+

วันนี้ผมนั่งทำงานอยู่ ก็มีความคิดหนึ่งที่แว๊บเข้ามา เกี่ยวกับการที่เรานั้นลงมาเกิด ผนวกกับที่ไม่กี่วันมานี้ ผมได้สนทนากับคุณหมอนิพนธ์ใน Twitter ซึ่งท่านเองก็ทันสมัยไม่ใช่เล่น และชอบที่จะลองทุกอย่างใหม่ๆ อยู่เสมอเลยครับ ผมมีทุกวันนี้ได้ มีความคิดในทางวิชาธรรมกาย และไอเดียในการใช้ชีวิตได้ ก็เพราะคุณหมอนิพนธ์ ท่านนี้แหละครับ

วันนั้นท่านบอกว่า “มนุษย์เรานั้นก็เหมือนหุ่น ซึ่งต่างก็ถูกชัก โดยฉากหลัง”

ซึ่งถ้าเราได้ศึกษาวิชาธรรมกายมาบ้างแล้วจะเข้าใจว่า ประโยคนี้หมายความถึงอะไร…

แต่ไม่เป็นไรครับ ถ้าท่านไม่เข้าใจ ผมอยากให้ท่านได้อ่านบทความของ หลวงปู่ชั้ว โอภาโส ผู้เป็นญาติของ หลวงพ่อ สด วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ที่ท่านได้เขียนบทความ (เขียนหรือเทศน์ ไม่แน่ใจครับ) ไว้ืชื่อว่า “ธาตุธรรม 3 ฝ่าย” ครับ ซึ่งเมื่อท่านอ่านได้แล้วท่านจะเข้าใจได้เลยว่า คำว่า “หุ่น” , “ฉากหลัง” ฯลฯ อะไรทำนองนี้คืออะไร?  ถ้าท่านอยากอ่าน เชิญไป Download โดยคลิ๊กที่นี่ครับ

ผมจะค่อยๆ นำมาเล่าสู่ให้ฟังกันต่อไป แต่โดยคร่าวๆ นั้น เนื้อหาก็จะกล่าวไว้ว่า ตัวเรานั้น ถูกปกครองโดย 3 ภาคด้วยกัน ได้แก่ ภาคพระ ภาคมาร และภาคกลางๆ หรือ ภาคดี ภาคชั่ว และภาคกลางๆ ไม่ดีไม่ชั่ว ธาตุธรรม 3 ฝ่ายนี้ต่างมาแย่งปกครองใจของเราตลอดเวลา และนี้ก็ทำให้เราสามารถตอบคำถามไ้ด้ว่า ทำไมบางทีเราถึงรู้สึกดี พูดดี คิดดี ทำดี แต่บางวัน เราหงุดหงิดทั้งวัน อารมณ์ไม่ดีอย่างไม่มีเหตุผล ฯลฯ

วิชาธรรมกาย ได้อธิบายไว้ว่า การที่เราเกิดสภาพใจไปตามลักษณะใดนั้น ก็เป็นเพราะว่า เราถูกปกครองใจของเรา โดยธาตุธรรมทั้ง 3 ฝ่ายนั่นเอง

คำที่ว่า “มนุษย์เป็นหุ่น” นั้น ก็ด้วยประการนี้ แต่คนทั่วไป ที่ไม่เข้าใจและไม่รู้ในศาสตร์นี้ จึงไม่สามารถมองได้ลึกลงไปถึงระดับจิตใจนี้ได้ มองได้ก็แต่เพียงผิวเผิน เพียงแค่ภายนอก เช่น นาย ก เข้ามาด่าว่าเรา ถ้าเป็นคนทั่วไป ก็จะมองว่า นาย ก มาด่าเรา และเราก็จะโกรธ แต่ถ้าเป็นคนที่ได้ศึกษาวิชาธรรมกายมา ก็จะพอเข้าใจในระดับหนึ่งว่า ที่นาย ก มาด่าเราเช่นนี้ย่อมเกิดจากเหตุภายในที่ได้บังคับให้นาย ก ต้องแสดงพฤติกรรมลักษณะเช่นนี้ออกมา เป็นต้น

และแน่นอนว่า เราต่างก็เป็นมนุษย์ปุถุชน ซึ่งเต็มไปด้วยกิเลสมากมาย เราถูกกระทำเช่นนี้ก็ย่อมเกิดอารมณ์ เกิดความโกรธ ความแค้น เป็นธรรมดา

แต่ถ้าเราสามารถเข้าใจเช่นนี้ได้แล้ว ประโยชน์หนึ่งที่เราจะได้ก็คือ เราจะเข้าใจว่า สาเหตุที่เกิดขึ้น เป็นเพราะไม่ใช่เพราะนาย ก แต่เป็นเพราะ “ฉากหลัง” ที่มาบังคับให้นาย ก ต้องทำต่างหากที่เป็นเหตุ และต้องดับเหตุนั้นให้ได้ โดยใช้ความรู้ทางวิชาธรรมกายมาเป็นเครื่องมือในการดับนั้นนั่นเอง

อย่าลืมนะครับว่า “รู้” ก็เรื่องหนึ่ง แต่จะทำได้หรือไม่ได้นั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับความรู้อย่างเดียว แต่ขึ้นอยู่กับ “บารมี” ที่ท่านสร้างไว้ด้วย

ผมเล่าเรื่องให้ฟังท่านๆ ฟังเพื่อกระตุกต่อมฮา  55555+

ผมต้องการจะกระตุ้นให้ท่านมีความอยากที่จะศึกษาวิชาธรรมกาย ซึ่งเป็นเนื้อหาวิชา ที่หลวงพ่อสด วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ได้สอนเอาไว้นั่นเองครับ

เอาล่ะครับ  เมื่อเรารู้แล้วว่า มนุษย์เป็นเพียงแค่หุ่น คนไม่ว่าใครก็ตาม ต่างก็เป็นไปตามลักษณะนี้ทุกคน แม้ผมเองก็ไม่ยกเว้น ดังนั้น ถ้าใครทำไม่ดีกับเรา ก็จงให้อภัยเขาเถิดครับ เพราะในช่วงที่เขาได้ทำแย่ๆ กับเรานั้น เขาไม่ได้ถูกปกครองด้วยภาคพระเสียแล้ว พอภาคมารได้หลุดไปจากใจเขาแล้ว เพื่อนคนนั้น ก็กลับมาเป็นเพื่อนคนเดิม เกิดสำนึก ถ้าเราผูกโกรธไว้ ก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรขึ้น ทั้งกับตัวเรา และตัวคนอื่นเขาด้วย

พลังงานของคนเรามีจำกัดครับ เวลาในโลกนี้ก็มีจำกัด ถ้าเรามัวแต่ใช้พลังงาน และเวลาไปในทางที่ไม่มีประโยชน์ ก็จะไม่เกิดผลดีอันใดกับตัวเรา

ท่านรู้สึกไหม เวลาช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิด เวลาที่ผมไปสอนตามโรงเรียน เห็นนักเรียนเล่นกีฬา วิ่งไล่กัน บางที ผมยังรู้สึกเลยว่า เหมือนเราเองเพิ่งวิ่งไล่กันมาเมื่อวานนี้เอง นึกแล้วก็ใจหาย

ดังนั้น ขออย่าได้ประมาทในชีวิตครับ

เขียนไปเขียนมาเริ่มหิืวข้าวแล้วครับ ก่อนจะจบบันทึกฉบับนี้ เมื่อวันก่อนนี้ ผมได้ใช้ Google Map มาใช้ในการตั้งเป้าหมายในการสอนธรรมให้ได้ทุกจังหวัดในประเทศไทยก่อนครับ

โดยโรงเรียนหรือสถานศึกษา หรือองค์กรใดที่ทีมงานเราได้ไปสอนแล้วก็จะถูก Mark ไว้ในแผนที่นี้ ซึ่งเมื่อทำออกมาดูแล้วก้ปลื้มใจ และเกิดกำลังใจที่จะทำความดีเรื่อยๆ ไปครับ ลองติดตามได้ในกระทู้นี้ก็แล้วกันนะครับ คลิ๊กที่นี่ได้เลยครับ

เอาล่ะครับสำหรับวันนี้ขอยุติเพียงแค่นี้ก่อนก็แล้วกันนะครับ อย่าลืมว่า ทุกอย่างอธิบายด้วยวิชาธรรมกายได้ และเวลามองคน ขอให้มองให้ทะลุไปยังระดับของ “ฉากหลัง” ครับ ผมเองก็กำลังพยายามอยู่ มีสิ่งใดให้ผมรับใช้ได้ก็ขอให้บอกมาครับ

สำหรับวันนี้แค่นี้ก่อนนะครับ ขอให้ทุกท่านมีความสุขครับ สวัสดีครับ