สวัสดีครับเพื่อนๆ ทุกคน

ทำงานวันนี้เป็นอย่างไรบ้างครับ เหนื่อยไหม ตอนนี้ผมก็ยังคงทำงานอยู่ที่เดิม วันนี้้ผมจะกลับ กทม.แล้ว เพื่อไปทำงานสอนในวันพรุ่งนี้ื ผมก็คงกลับรถทัวร์เที่ยว 3 ทุ่ม กว่าจะถึงกทม. ก็ประมาณตี 3 ได้ รอรถเมล์กว่าจะถึงบ้านก็ตี 5 ได้ครับ แล้วก็ออกไปสอนต่อ

วันมานึกถึงสิ่งหนึ่ง จะไม่พูดถึงเลย เดี่ยวก็ลืม ก็เลยเอามาบันทึกเอาไว้ถึงตัวอย่างของ วิธีคิด การปฏิบัติ และผลลัพธ์ที่เกิด ซึ่งสามารถนำไปขยายผลต่อไปยังวิธีคิดอื่นๆ ได้อีกมาก

เรื่องบางเรื่องที่เรามักจะมองข้าม เพราะเห็นว่าเป็นเรื่องธรรมดา แต่ก็ดันเป็นเรื่องขึ้นมาเพราะมีคนคิดนอกกรอบ มาจับและได้แนะนำมา เรื่องนั้นก็คือ การถือดวงใส เพื่อแสดงแก่ผู้ฝึกในการสอนนั่นเอง เพื่อนๆที่เข้ามาอ่านคงเริ่มงงแล้วซิว่า แค่การถือดวงใส ก็มีวิธี มีเคล็ดลับอะไรด้วยเหรอ

ผมขอเรียนให้ทราบว่า ก่อนอื่นเราต้องคิดก่อนว่า เป้าหมายของการถือดวงใสเพื่อแสดงแก่ผู้เรียนนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ให้ผู้เรียนจำดวงใสให้ได้ โดยให้เห็นดวงใสนี้ให้ชัดเจน และที่สำคัญคือ อย่าให้ดวงใสตก  นี่คือเป้าหมาย

ส่วนวิธีการที่จะถือนั้น ท่านจะถืออย่างไร คว่ำ ตะแคง หงายมือ หรืออะไรก็ตามแต่ ขอเพียงให้บรรลุเป้าหมายที่ว่าไว้คือ ให้ผู้เรียนเห็นได้ชัดที่สุด และอย่าให้ดวงใสตก เป็นพอ แน่นอนว่าการถือนี้ วิทยากรก็คงจะต้องถือด้วยความสำรวม เพราะเราถือว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของเรา

โดยส่วนตัวนั้น ผมกับครอบครัวถนัดในการถือแบบคว่ำมือดังที่แสดงให้เห็นในรูปด้านบน ด้วยเหตุผลที่ว่า ถ้าหากผมเป็นนักเรียนที่กำลังนั่งอยู่ เวลามองขึ้นไป จะเห็นดวงใสได้อย่างชัดเจน และที่สำคัญก็คือ ตั้งแต่ถือสอนมา 1o ปี ไม่เคยทำดวงใสตกด้วยการถือวิธีนี้เลย ถ้าจะพลาดทำดวงตก ก็มักจะเกิดจากความเผลอเรอจากเหตุอื่น เช่น เก็บดวงใสในกระเป๋าเสื้อ แล้วก้ม ดวงก็ตก หรือวางดวงใสไว้ในที่ที่ไม่ปลอดภัย พอเอามือปัด หรือกระแทก ก็ตก

แต่จากการถือในลักษณะนี้ ไม่เคยตกเลยแม้แต่ครั้งเดียว

สิ่งที่เราควรคำนึงถึงต่อไปก็คือ การถือดวงโชว์ให้ผู้เรียนดูนี้ ก็มีรายละเอียด มีศิลปะในการถือด้วย ไม่ใช่ยืนถือเฉยๆ อย่างที่ผมเคยบอกไว้แล้วในบันทึกฉบับก่อนว่า

“จะทำอะไรก็ตาม จำเป็นต้องนึกถึงใจเขาใจเรา นึกถึงใจของผู้เรียนเสมอไป”

โดยท่านต้องสมมุติว่า ถ้าท่านผู้ผู้เรียน เราจะเห็นดวงใสในลักษณะใดจากผู้สอนได้ชัดที่สุด

เวลาชูดวง สายตาเราต้องสะกดผู้เรียนให้มาจับที่ดวงใสที่เราถือได้ ไม่ใช่สายาผู้เรียนมาจับต้องที่ตัวเรา หรือหน้าตาเรา หรือมองเรื่อยเปื่อย เทคนิคคือ ให้เราชูดวงในระดับที่ผู้เรียนเห็นชัดที่สุด จากนั้น จงใช้สายตาของเรา มองไปยังตาของผู้เรียน แล้วหันกลับมามองที่ดวงใสในมือเรา เป็นการดึงดูดสายตาของผู้เรียนให้หันมามองที่ดวงใสของเรา แล้วลองละสายตาสังเกตดูว่า สายตาผู้เรียนได้้จับมาที่ดวงในมือของเราแล้วหรือยัง ถ้าไม่ ก็ทำซ้ำอีก เพื่อให้สายจาของผู้เรียน มาจับอยู่ที่ดวงใสในมือของเราให้นานที่สุด เพื่อให้เขาจดจำลักษณะดวงใสให้ได้ชัดเจนที่สุด

อย่าลืมนะครับ

1. ชูดวงใสในระดับที่ผู้เรียนมองเห็นได้ชัดเจนที่สุด
2. จูงสายตาของผู้เรียน โดยมองที่ตาของผู้เรียนแล้วดึงสายตามามองต่อที่ดวงใสในมือเรา
3. สังเกตว่า ยังมีใครยังไม่มองที่ดวงใสอีก ให้ทำซ้ำในขั้นตอนที่ 2

เห็นไหมครับว่า แม้แต่การชูดวงใส ยังมีศิลปะในการทำเลย

อย่าลืมว่า จะทำอะไรจงดูที่เป้าหมายของการทำนั้นๆ ก่อนเสมอ ว่าเราทำสิ่งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่ออะไร? ผมจะค่อยๆ ยกตัวอย่างไปเรื่อยๆ ท่านจะเห็นภาพได้ชัดขึ้น

สรุปเป้าหมายของการแสดงดวงใสนะครับ

1. ให้ผู้เรียนเห็นดวงใสได้ชัดเจนที่สุด และสายตาจับจ้องอยู่ที่ดวงใสให้นานที่สุด ก่อนการฝึก
2. ดูแลดวงใสของเราให้ดีอย่าให้ตกหล่น

ส่วนวิธีการ ท่านจะทำอย่างไรก็ทำเถิดครับ มีหลายวิธีตามที่ท่านเห็นสมควรเถอะครับ

ใครเห็นว่าดีก็ลองเอาไปใช้ ไ่ม่เข้าใจก็ถามได้ แต่ถ้าเห็นว่า ไม่มีประโยชน์ ก็อ่านผ่านๆ ไปก็ได้ครับ

ไว้เจอกันใหม่พรุ่งนี้นะครับที่กรุงเทพมหานคร ขอให้เพื่อนๆ ทุกๆ คนมีความสุขมากๆ กันทุกๆ คนเลยครับ

Popularity: 9% [?]