ชีวิตคือละครโรงใหญ่ ความผิดพลาด และการให้อภัย

สวัสดีครับทุกๆ คน

ตอนนี้ผมอยู่ที่พิษณุโลกครับ ผมพาแม่ไปหายายที่สวรรคโลกแล้วก็มาทำธุระที่พิษณุโลก ตอนนี้กำลังทำงานอยู่ พอมีเวลาบ้างก็เลยมาขีดๆ เขียนๆ ความรู้สึกนึกคิดต่างๆ ลงใน Blog แห่งนี้ให้กับทุกๆ ท่านได้รับทราบกันบ้าง

ห่างไปหลายวันเลยนะครับ ที่ผมไม่ได้เข้ามาเขียนบันทึก ณ ที่นี่ แต่ถึงจะไม่ได้เขียน Blog ผมก็หาเวลาที่จะ Update ข่าวสารทาง Twitter อยุ่เสมอๆ ดังจากที่ทุกท่านจะได้รู้อยู่แล้ว ถ้าได้เข้ามาดูนะครับ เสียดายว่าตอนนี้ผมยังไม่มี Smart Phone ที่จะสามารถต่อเนตได้บ่อยครั้งเท่าที่ต้องการ ทำให้การ Update ก็อาจจะช้าไปบ้าง แต่ก็ไม่เป็นไรครับ ค่อยเป็นค่อยไป

จากเหตุการณ์ที่ผ่านมา 2-3 วันที่ผ่านมา ถ้าท่านติดตามทาง Twitter ก็คงเจอกับเหตุการณ์ที่ผมได้บอกไว้ว่า วันอาทิตย์ที่ผ่านมาที่ผมไปจุฬาและเบรกรถมีปัญหา และก็ผ่านมาได้ แต่ก็ลำบากยากเย็นพอสมควรทีเดียว จากเหตุการณ์นี้ก็เป็นบทเรียนให้ผม และอีกหลายๆ ท่านที่ขับรถว่า อย่าประมาท ผมโชคดีที่เบรกไม่ได้มีปัญหาตอนออกไปต่างจังหวัด แต่ถึงอย่างนั้น ในกรุงเทพแถวๆ มหาวิยาลัยจุฬาลงกรณ์ ก็หาอู่รถยากมากๆ ยิ่งเป็นวันอาทิตย์ด้วยแล้ว ยิ่งยากไปใหญ่ ดังนั้นนะครับ ถ้าขณะที่ขับรถแล้ว เกิดมีสัญญาณผิดปกติอะไรเกิดขึ้น เช่น มีเสียงดังก๊อกๆ ที่ล้อ หรือที่ไหนก็ตาม ให้รีบนำรถไปตรวจ อย่าผลัดวันประกันพรุ่งนะครับ

ตอนนี้รถที่ผมใช้อยู่นี้ ผมใช้ Toyata รุ่น 3 ห่วง อยู่ เป็นรถเก่าครับ แต่ถึงภายนอกจะเก่า แต่เครื่องและระบบต่างๆ ตอนนี้ก็แก้ไขไปเกือบจะทุกระบบแล้ว ไม่ว่าจะเป็น ระบบสายไฟ เครื่อง ครัช ช่วงล่าง ยาง เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็จัดการระบบเบรกไป เหลือแต่สีครับ แต่ผมชอบโทรมๆ อย่างนี้แหละครับ คลาสสิกดี หายากนะครับสีเก่าๆ อย่างนี้ ต้องใช้เวลาถึงจะทำได้อย่างนี้ได้ครับ ภายนอกเ่ก่า แต่เครื่องแรงนะครับ  55555+

วันนี้ผมนั่งทำงานอยู่ ก็มีความคิดหนึ่งที่แว๊บเข้ามา เกี่ยวกับการที่เรานั้นลงมาเกิด ผนวกกับที่ไม่กี่วันมานี้ ผมได้สนทนากับคุณหมอนิพนธ์ใน Twitter ซึ่งท่านเองก็ทันสมัยไม่ใช่เล่น และชอบที่จะลองทุกอย่างใหม่ๆ อยู่เสมอเลยครับ ผมมีทุกวันนี้ได้ มีความคิดในทางวิชาธรรมกาย และไอเดียในการใช้ชีวิตได้ ก็เพราะคุณหมอนิพนธ์ ท่านนี้แหละครับ

วันนั้นท่านบอกว่า “มนุษย์เรานั้นก็เหมือนหุ่น ซึ่งต่างก็ถูกชัก โดยฉากหลัง”

ซึ่งถ้าเราได้ศึกษาวิชาธรรมกายมาบ้างแล้วจะเข้าใจว่า ประโยคนี้หมายความถึงอะไร…

แต่ไม่เป็นไรครับ ถ้าท่านไม่เข้าใจ ผมอยากให้ท่านได้อ่านบทความของ หลวงปู่ชั้ว โอภาโส ผู้เป็นญาติของ หลวงพ่อ สด วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ที่ท่านได้เขียนบทความ (เขียนหรือเทศน์ ไม่แน่ใจครับ) ไว้ืชื่อว่า “ธาตุธรรม 3 ฝ่าย” ครับ ซึ่งเมื่อท่านอ่านได้แล้วท่านจะเข้าใจได้เลยว่า คำว่า “หุ่น” , “ฉากหลัง” ฯลฯ อะไรทำนองนี้คืออะไร?  ถ้าท่านอยากอ่าน เชิญไป Download โดยคลิ๊กที่นี่ครับ

ผมจะค่อยๆ นำมาเล่าสู่ให้ฟังกันต่อไป แต่โดยคร่าวๆ นั้น เนื้อหาก็จะกล่าวไว้ว่า ตัวเรานั้น ถูกปกครองโดย 3 ภาคด้วยกัน ได้แก่ ภาคพระ ภาคมาร และภาคกลางๆ หรือ ภาคดี ภาคชั่ว และภาคกลางๆ ไม่ดีไม่ชั่ว ธาตุธรรม 3 ฝ่ายนี้ต่างมาแย่งปกครองใจของเราตลอดเวลา และนี้ก็ทำให้เราสามารถตอบคำถามไ้ด้ว่า ทำไมบางทีเราถึงรู้สึกดี พูดดี คิดดี ทำดี แต่บางวัน เราหงุดหงิดทั้งวัน อารมณ์ไม่ดีอย่างไม่มีเหตุผล ฯลฯ

วิชาธรรมกาย ได้อธิบายไว้ว่า การที่เราเกิดสภาพใจไปตามลักษณะใดนั้น ก็เป็นเพราะว่า เราถูกปกครองใจของเรา โดยธาตุธรรมทั้ง 3 ฝ่ายนั่นเอง

คำที่ว่า “มนุษย์เป็นหุ่น” นั้น ก็ด้วยประการนี้ แต่คนทั่วไป ที่ไม่เข้าใจและไม่รู้ในศาสตร์นี้ จึงไม่สามารถมองได้ลึกลงไปถึงระดับจิตใจนี้ได้ มองได้ก็แต่เพียงผิวเผิน เพียงแค่ภายนอก เช่น นาย ก เข้ามาด่าว่าเรา ถ้าเป็นคนทั่วไป ก็จะมองว่า นาย ก มาด่าเรา และเราก็จะโกรธ แต่ถ้าเป็นคนที่ได้ศึกษาวิชาธรรมกายมา ก็จะพอเข้าใจในระดับหนึ่งว่า ที่นาย ก มาด่าเราเช่นนี้ย่อมเกิดจากเหตุภายในที่ได้บังคับให้นาย ก ต้องแสดงพฤติกรรมลักษณะเช่นนี้ออกมา เป็นต้น

และแน่นอนว่า เราต่างก็เป็นมนุษย์ปุถุชน ซึ่งเต็มไปด้วยกิเลสมากมาย เราถูกกระทำเช่นนี้ก็ย่อมเกิดอารมณ์ เกิดความโกรธ ความแค้น เป็นธรรมดา

แต่ถ้าเราสามารถเข้าใจเช่นนี้ได้แล้ว ประโยชน์หนึ่งที่เราจะได้ก็คือ เราจะเข้าใจว่า สาเหตุที่เกิดขึ้น เป็นเพราะไม่ใช่เพราะนาย ก แต่เป็นเพราะ “ฉากหลัง” ที่มาบังคับให้นาย ก ต้องทำต่างหากที่เป็นเหตุ และต้องดับเหตุนั้นให้ได้ โดยใช้ความรู้ทางวิชาธรรมกายมาเป็นเครื่องมือในการดับนั้นนั่นเอง

อย่าลืมนะครับว่า “รู้” ก็เรื่องหนึ่ง แต่จะทำได้หรือไม่ได้นั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับความรู้อย่างเดียว แต่ขึ้นอยู่กับ “บารมี” ที่ท่านสร้างไว้ด้วย

ผมเล่าเรื่องให้ฟังท่านๆ ฟังเพื่อกระตุกต่อมฮา  55555+

ผมต้องการจะกระตุ้นให้ท่านมีความอยากที่จะศึกษาวิชาธรรมกาย ซึ่งเป็นเนื้อหาวิชา ที่หลวงพ่อสด วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ได้สอนเอาไว้นั่นเองครับ

เอาล่ะครับ  เมื่อเรารู้แล้วว่า มนุษย์เป็นเพียงแค่หุ่น คนไม่ว่าใครก็ตาม ต่างก็เป็นไปตามลักษณะนี้ทุกคน แม้ผมเองก็ไม่ยกเว้น ดังนั้น ถ้าใครทำไม่ดีกับเรา ก็จงให้อภัยเขาเถิดครับ เพราะในช่วงที่เขาได้ทำแย่ๆ กับเรานั้น เขาไม่ได้ถูกปกครองด้วยภาคพระเสียแล้ว พอภาคมารได้หลุดไปจากใจเขาแล้ว เพื่อนคนนั้น ก็กลับมาเป็นเพื่อนคนเดิม เกิดสำนึก ถ้าเราผูกโกรธไว้ ก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรขึ้น ทั้งกับตัวเรา และตัวคนอื่นเขาด้วย

พลังงานของคนเรามีจำกัดครับ เวลาในโลกนี้ก็มีจำกัด ถ้าเรามัวแต่ใช้พลังงาน และเวลาไปในทางที่ไม่มีประโยชน์ ก็จะไม่เกิดผลดีอันใดกับตัวเรา

ท่านรู้สึกไหม เวลาช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิด เวลาที่ผมไปสอนตามโรงเรียน เห็นนักเรียนเล่นกีฬา วิ่งไล่กัน บางที ผมยังรู้สึกเลยว่า เหมือนเราเองเพิ่งวิ่งไล่กันมาเมื่อวานนี้เอง นึกแล้วก็ใจหาย

ดังนั้น ขออย่าได้ประมาทในชีวิตครับ

เขียนไปเขียนมาเริ่มหิืวข้าวแล้วครับ ก่อนจะจบบันทึกฉบับนี้ เมื่อวันก่อนนี้ ผมได้ใช้ Google Map มาใช้ในการตั้งเป้าหมายในการสอนธรรมให้ได้ทุกจังหวัดในประเทศไทยก่อนครับ

โดยโรงเรียนหรือสถานศึกษา หรือองค์กรใดที่ทีมงานเราได้ไปสอนแล้วก็จะถูก Mark ไว้ในแผนที่นี้ ซึ่งเมื่อทำออกมาดูแล้วก้ปลื้มใจ และเกิดกำลังใจที่จะทำความดีเรื่อยๆ ไปครับ ลองติดตามได้ในกระทู้นี้ก็แล้วกันนะครับ คลิ๊กที่นี่ได้เลยครับ

เอาล่ะครับสำหรับวันนี้ขอยุติเพียงแค่นี้ก่อนก็แล้วกันนะครับ อย่าลืมว่า ทุกอย่างอธิบายด้วยวิชาธรรมกายได้ และเวลามองคน ขอให้มองให้ทะลุไปยังระดับของ “ฉากหลัง” ครับ ผมเองก็กำลังพยายามอยู่ มีสิ่งใดให้ผมรับใช้ได้ก็ขอให้บอกมาครับ

สำหรับวันนี้แค่นี้ก่อนนะครับ ขอให้ทุกท่านมีความสุขครับ สวัสดีครับ

Popularity: 1% [?]